Ignacy Woźny

Podporucznik rezerwy, syn Michała i Heleny z domu Sikorskiej, urodził się 12 kwietnia 1907 roku w Kostrzynie w województwie poznańskim. Ukończył kurs w Batalionie Podchorążych Rezerwy Piechoty nr 7 w Śremie w 1929 roku i kurs dla oficerów rezerwy przy Sztabie Głównym w Warszawie w 1937 roku. Podporucznikiem mianowany 1 stycznia 1932 roku. Przydzielony do 69. Pułku Piechoty. W ramach mobilizacji przydzielony do Bazy Lotniczej nr 3 w Poznaniu.
Ukończył szkołę powszechną w Kostrzynie, a następnie gimnazjum św. Marii Magdaleny w Poznaniu. Przez wiele lat czynny sportowiec sekcji lekkoatletycznej Sokoła w Kostrzynie. Absolwent Wydziału Prawa Uniwersytetu Poznańskiego. Pracował w spółdzielni rolniczo-handlowej „Rolnik”, a potem jako urzędnik w Starostwie Grodzkim w Poznaniu.

Kawaler.
Wysyłał listy z obozu NKWD w Kozielsku do matki Heleny. Ostatni nosił datę 19 stycznia 1940 roku, donosił, że jest zdrów, a mrozy dochodzą do minus 43 stopni.
Jego stryjem był kapitan Stanisław Taczak, pierwszy dowódca Powstania Wielkopolskiego.

Jeniec obozu NKWD w Kozielsku, zamordowany i pochowany w Katyniu. Lista wywózkowa bez numeru z kwietnia 1940 roku. Rozstrzelany 4-7 kwietnia 1940 roku.

Postanowieniem Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej Lecha Kaczyńskiego z 5 października 2007 roku awansowany pośmiertnie na stopień porucznika.

Pośmiertnie odznaczony Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari oraz Kampanii Wrześniowej 1939 roku.

Ignacy Woźny został upamiętniony na tablicy pamięci „Mieszkańcy województwa poznańskiego – ofiary ludobójstwa katyńskiego” w kaplicy św. Józefa kościoła pw. św. Jana Kantego w Poznaniu (19.09.2017).

Wg list ekshumacyjnych i dokumentów Zarządu Głównego Polskiego Czerwonego Krzyża przy ciele Ignacego Woźnego, magistra prawa w mundurze zostały odnalezione: listy (nadawca: Czesłwa Woźny – brat, Gostynin kreiss Konin Warthegau), pismo urzędowe z Poznania, karta szczepień z Kozielska, wizytówki oraz medalik (01960).