Wacław Kołodziejczak

Kapitan, syn Franciszka i Józefy z domu Bachorskiej, urodził się 18 maja 1897 roku w Jaroszewie w powiecie żnińskim. Uczestnik powstania wielkopolskiego i wojny polsko-bolszewickiej w 1920 roku. Oficer gospodarczy, m.in. w szpitalach wojskowych w Ciechocinku i Grudziądzu. W 1938 roku płatnik w szpitalu okręgowym w Brześciu.
Odznaczony Medalem Pamiątkowym za Wojnę 1918-1921 i Medalem Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości.

Żonaty z Lubomirą.

Jeniec obozu NKWD w Kozielsku, zamordowany i pochowany w Katyniu. Lista wywózkowa bez numeru z 2 kwietnia 1940 roku. Rozstrzelany 4-7 kwietnia 1940 roku.

Postanowieniem Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej Lecha Kaczyńskiego z 5 października 2007 roku awansowany pośmiertnie na stopień majora.

Pośmiertnie odznaczony Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari oraz Kampanii Wrześniowej 1939 roku.

Wacław Kołodziejczak został upamiętniony na tablicy pamięci „Mieszkańcy województwa poznańskiego – ofiary ludobójstwa katyńskiego” w kaplicy św. Józefa kościoła pw. św. Jana Kantego w Poznaniu (19.09.2017). Major został wymieniony wśród upamiętnionych na pomniku katyńskim w Żninie.

Wg list ekshumacyjnych i dokumentów Zarządu Głównego Polskiego Czerwonego Krzyża przy ciele Wacława Kołodziejczaka zostały odnalezione: dowód osobisty, świadectwo urodzenia w języku niemieckim, 3 obligacje, świadectwo ślubu, notes oraz list. (0224).