Stanisław Karolczak

Starszy przodownik Policji Państwowej, syn Andrzeja i Wiktorii z domu Włodarczyk, urodził się 16 marca 1898 roku w Kopyści. Ukończył cztery klasy szkoły powszechnej. Uczestnik wojny polsko-bolszewickiej w 1920 roku. Służbę pełnił na posterunku w Dłutowie i Lutomiersku w powiecie łaskim, oraz w powiecie konińskim na posterunku w Słupcy, gdzie odbył przeszkolenie w obronie przeciwlotniczo-gazowej. W 1936 roku ukończył kurs specjalny dla komendantów posterunków Policji Państwowej przy Szkole Oficerów w Warszawie. Od 1937 roku na posterunku Policji Państwowej Stare Miasto na stanowisku komendanta, gdzie nadal służył we wrześniu 1939 roku.
Odznaczony Medalem za Ratowanie Ginących, Medalem Pamiątkowym za Wojnę 1918-1921, Medalem Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości i Brązowym Medalem „Za Długoletnią Służbę”.

Żonaty z Marianną, miał syna Jerzego oraz dwie córki: Stanisławę i Sabinę.

Jeniec obozu NKWD w Ostaszkowie, zamordowany w Twerze i pochowany w Miednoje. Lista wywózkowa numer 045/2 z 22 kwietnia 1940 roku. Rozstrzelany w okresie 25-27 kwietnia 1940 roku.

Pośmiertnie odznaczony medalem „Za Udział w Wojnie Obronnej 1939” w roku 1991.

Postanowieniem Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej Lecha Kaczyńskiego z 5 października 2007 roku awansowany pośmiertnie na stopień aspiranta Policji Państwowej.

Pośmiertnie odznaczony Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari oraz Kampanii Wrześniowej 1939 roku.

Stanisław Karolczak został upamiętniony na tablicy pamięci „Mieszkańcy województwa poznańskiego – ofiary ludobójstwa katyńskiego” w kaplicy św. Józefa kościoła pw. św. Jana Kantego w Poznaniu (19.09.2017).