Franciszek Grys

Starszy posterunkowy Policji Państwowej, syn Stanisława i Katarzyny, urodził się 1 grudnia 1889 roku we Wławiu w powiecie kościańskim. Ukończył cztery klasy szkoły powszechnej. Następnie wyjechał do Westfalii, gdzie podjął pracę jako górnik. W latach 1911-1913 odbył obowiązkową służbę w armii niemieckiej, po czym powrócił do pracy w kopalni. Zmobilizowany 2 sierpnia 1914 roku, służył na froncie w stopniu kaprala, do zawieszenia broni, a po demobilizacji ponownie pracował jako górnik. W początkach 1920 roku zwerbowany do służby policyjnej, powrócił do kraju. 16 kwietnia 1920 roku został przyjęty do Policji Państwowej jako posterunkowy. Po zakończeniu wojny polsko-bolszewickiej służył w Policji Państwowej województwa lwowskiego. 1 kwietnia 1933 roku otrzymał awans do stopnia starszego posterunkowego. Służył w II Komisariacie Policji Państwowej we Lwowie, gdzie zastał go wybuch wojny.

Żonaty z Leonardą, miał córki: Helenę i Marię.

Aresztowany przez NKWD 9 kwietnia 1940 roku i osadzony w więzieniu we Lwowie. W maju 1940 wywieziony do więzienia w Kijowie.

Aresztant więzienia tzw. Zachodniej Ukrainy, zamordowany w więzieniu w Kijowie przy ul. Karolenkiwskiej 17 i pochowany w Kijowie-Bykowni. Lista wywózkowa numer 071/1-041 z 1940 roku.

Franciszek Grys został upamiętniony na tablicy pamięci „Mieszkańcy województwa poznańskiego – ofiary ludobójstwa katyńskiego” w kaplicy św. Józefa kościoła pw. św. Jana Kantego w Poznaniu (19.09.2017).