Józef Głowacki

Starszy posterunkowy Policji Państwowej, syn Wincentego i Antoniny z domu Sobczak, urodził się 18 lutego 1905 roku we Wrąbczynie w powiecie słupeckim. Ukończył cztery klasy szkoły powszechnej. Od sierpnia 1926 roku mieszkał we Wszemborzu w powiecie wrzesińskim. W latach 1927-1929 odbył obowiązkową służbę wojskową w 14. Pułku Piechoty. Ukończył szkołę podoficerską, awansował do stopnia starszego szeregowego.
1 lipca 1929 roku został przyjęty do Policji Państwowej województwa poznańskiego jako posterunkowy. Najpierw służył w powiecie Nakło, a następnie w powiecie Wyrzysk na posterunku Policji Państwowej w Mroczy. 1 kwietnia 1939 roku awansował do stopnia starszego posterunkowego.
Odznaczony Brązowym Krzyżem Zasługi i Brązowym Medalem „Za Długoletnią Służbę”.

Żonaty z Walerią z domu Leśniacką.

Aresztant więzienia tzw. Zachodniej Ukrainy, zamordowany w więzieniu w Kijowie przy ul. Karolenkiwskiej 17 i pochowany w Kijowie-Bykowni. Lista wywózkowa numer 056/1-048 z maja 1940 roku.

Józef Głowacki został upamiętniony na tablicy pamięci „Mieszkańcy województwa poznańskiego – ofiary ludobójstwa katyńskiego” w kaplicy św. Józefa kościoła pw. św. Jana Kantego w Poznaniu (19.09.2017).