Adam Gantkowski

Porucznik rezerwy, syn Stefana i Marii z domu Kugler, urodził się 24 grudnia 1900 roku w Gnieźnie. Uczestnik powstania wielkopolskiego. Walczył o oswobodzenie Gniezna. Brał udział w wojnie polsko-bolszewickiej w 1920 roku na froncie litewsko-białoruskim w kompanii telegraficznej. Brał udział w ćwiczeniach 29. Pułku Piechoty Strzelców Kaniowskich. Brał udział w wojnie o Zaolzie 2 października 1938 roku. Zmobilizowany do jednostki wojskowej w Ostrowie Wielkopolskim.
Odznaczony Brązowym Medalem „Za Długoletnią Służbę” i Medalem Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości.
Uczęszczał do Szkoły Powszechnej w Gnieźnie. Gimnazjum ukończył w Gnieźnie w 1920 roku. W latach 1915-1918 należał do tajnych drużyn harcerskich im. Tadeusza Kościuszki. Absolwent Uniwersytetu Poznańskiego z 1924 roku, magister prawa. W 1928 roku mianowany sędzią w Inowrocławiu. Był notariuszem w Szubinie, następnie w obwodzie Sądu Okręgowego w Ostrowie Wielkopolskim z siedzibą w Kępnie (Pierwszy zachowany akt w jego kancelarii został sporządzony 8 stycznia 1934 roku, a ostatni 28 sierpnia 1939 roku). Działacz społeczny, działał w Lidze Morskiej i Kolonialnej, w Związku Rezerwistów oraz w Obozie Zjednoczenia Narodowego.

Żonaty z Wandą z domu Podlaszewską, miał córkę Antoninę.

Zmobilizowany podczas wojny obronnej we wrześniu 1939 roku w Ostrowie Wielkopolskim znalazł się na kresach. 18 września 1939 roku dostał się do niewoli radzieckiej. Początkowo osadzony w obozie jenieckim w Putywlu (w północno – wschodniej części Ukrainy, nad rzeką Sejm, w obwodzie sumskim, na drodze Sumy–Głuchow w klasztorze safroniewskim). Następnie, w listopadzie 1939 roku przeniesiony do obozu jenieckiego w Kozielsku. Ostatnią wiadomością od niego był list z Kozielska, który matka otrzymała w marcu 1940 roku.

Jeniec obozu NKWD w Kozielsku, zamordowany i pochowany w Katyniu. Lista wywózkowa bez numeru z 2 kwietnia 1940 roku. Rozstrzelany 4-7 kwietnia 1940 roku.

Postanowieniem Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej Lecha Kaczyńskiego z 5 października 2007 roku awansowany pośmiertnie na stopień kapitana.

Pośmiertnie odznaczony Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari oraz Kampanii Wrześniowej 1939 roku.

Adam Gantkowski został upamiętniony na tablicy pamięci „Mieszkańcy województwa poznańskiego – ofiary ludobójstwa katyńskiego” w kaplicy św. Józefa kościoła pw. św. Jana Kantego w Poznaniu (19.09.2017). Kapitan został również umieszczony wśród ofiar zbrodni katyńskiej na pomniku w Nakle nad Notecią (2010) oraz na tablicy przy kościele pw. św. Trójcy w Gnieźnie (2005).

Wg list ekshumacyjnych i dokumentów Zarządu Głównego Polskiego Czerwonego Krzyża przy ciele Adama Gantkowskiego dwie karty pocztowe, list oraz świadectwo szczepienia w Kozielsku nr 02151 (02111).