Kazimierz Wiczyński
DANE PODSTAWOWE
Data i miejsce urodzenia: 19 lutego 1889 rok Tadeuszewo, powiat śremski, województwo poznańskie
Stopień wojskowy (z 1.09.1939): starszy przodownik Policji Państwowej
Miejsce kaźni i pochówku: Twer-Miednoje
Zamordowany: 5-6 kwietnia 1940 roku
Starszy przodownik Policji Państwowej, syn Piotra i Jadwigi z domu Kasperskiej, urodził się 19 lutego 1889 roku w Tadeuszewie w powiecie śremskim. Ukończył cztery klasy szkoły powszechnej. W policji od 1919 roku. Służył w województwie białostockim, w 1932 roku przeniesiony do łódzkiego, gdzie służył na komisariacie Policji Państwowej we wsi Grodziec. Następnie skierowany do województwa poznańskiego, na stanowisko naczelnika komisariatów policji w Pyzdrach (powiat wrzesiński), Tuliszkowie (powiat koniński) i Sompolnie (powiat kolski). Od marca 1937 roku służył w Zarządzie Rezerwy Pieszej Policji w Łodzi (jednostka specjalna tłumienia zamieszek). Tamże we wrześniu 1939 roku. Zmobilizowany, dostał się do niewoli sowieckie w nieustalonych okolicznościach.
Kawaler.
W październiku 1939 roku przebywał w obozie przejściowym NKWD w Starobielsku, skąd 13 października 1939 roku przekazany do obozu NKWD w Ostaszkowie. Jeniec obozu NKWD w Ostaszkowie, zamordowany w Twerze i pochowany w Miednoje. Lista wywózkowa bez numeru z 1 kwietnia 1940 roku. Rozstrzelany w okresie 5-6 kwietnia 1940 roku.
Postanowieniem Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej Lecha Kaczyńskiego z 5 października 2007 roku awansowany pośmiertnie na stopień aspiranta Policji Państwowej.
Pośmiertnie odznaczony Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari oraz Kampanii Wrześniowej 1939 roku.
Kazimierz Wiczyński został upamiętniony na tablicy pamięci „Mieszkańcy województwa poznańskiego – ofiary ludobójstwa katyńskiego” w kaplicy św. Józefa kościoła pw. św. Jana Kantego w Poznaniu (19.09.2017).
Literatura:
Miednoje, Księga Cmentarna Polskiego Cmentarza Wojennego [3]
Śladem zbrodni katyńskiej [5]
Księga Łez, Ofiary Zbrodni Katyńskiej z Ziemi Wrzesińskiej [256]