Czesław Antoni Weiss

Porucznik rezerwy, syn Romana i Tekli, urodził się 13 czerwca 1891 roku w Łosińcu w powiecie wągrowieckim. W 1914 roku wcielony do armii niemieckiej, do 5. batalionu taborów w Poznaniu. Walczył na froncie wschodnim, a od 1917 roku na froncie włoskim. Zdemobilizowany 20 listopada 1918 roku. Brał udział w powstaniu wielkopolskim. Jako ochotnik wstąpił do Wojska Polskiego 5 stycznia 1919 roku i został przydzielony do Dowództwa IX Okręgu Kaliskiego w Kościanie, a potem przeniesiony do Okręgu Korpusu Uzupełnień w Poznaniu. W ocenie przełożonych: „Podporucznik Weiss jest sprężystym i pilnym oficerem. Nadaje się na samodzielne stanowisko. Wpływ na podkomendnych bardzo dobry…”
W 1920 roku komendant Okręgu Korpusu Uzupełnień Krotoszyn. Rok później przeniesiony w charakterze referenta do OKU w Kościanie. W 1922 roku zwolniony do rezerwy. Awansowany na stopień porucznika ze starszeństwem 1 czerwca 1919 roku. Przydzielony do 1. Pułku Łączności w Zegrzu, następnie przeniesiony do Centrum Wyszkolenia Łączności. Awansowany do stopnia porucznika za starszeństwem od 1 czerwca 1919 roku. Zmobilizowany w 1939 roku, w nieznanych okolicznościach dostał się do niewoli sowieckiej.
Absolwent Wydziału Rolniczego Uniwersytetu we Wrocławiu. Mieszkał we wsi Wyki w powiecie krotoszyńskim, prowadził własne gospodarstwo rolne.

Jeniec obozu NKWD w Kozielsku, zamordowany i pochowany w Katyniu. Lista wywózkowa z 1 kwietnia 1940 roku. Rozstrzelany 4-7 kwietnia 1940 roku.

Pośmiertnie odznaczony Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari oraz Kampanii Wrześniowej 1939 roku.

Czesław Antoni Weiss został upamiętniony na tablicy pamięci „Mieszkańcy województwa poznańskiego – ofiary ludobójstwa katyńskiego” w kaplicy św. Józefa kościoła pw. św. Jana Kantego w Poznaniu (19.09.2017).

Wg list ekshumacyjnych i dokumentów Zarządu Głównego Polskiego Czerwonego Krzyża przy ciele Czesława Antoniego Weiss zostały odnalezione: książeczka wojskowa oraz 2 własne fotografie (01928).