Stanisław Trzciński

Starszy przodownik Policji Państwowej, syn Tomasza i Karoliny, urodził się 16 września 1895 roku w Nowych Chojnach w powiecie łódzkim. Ukończył cztery klasy szkoły ludowej, a następnie pracował jako pomocnik biurowy w kancelarii urzędnika szacunkowego w Łodzi. W początkach 1915 roku internowany przez Niemców i wywieziony do Rzeszy, gdzie pozostawał do końca I wojny światowej. Uwolniony, powrócił do kraju i osiadł w Ostrowie Wielkopolskim.
12 maja 1919 roku wstąpił ochotniczo do Wojska Polskiego i brał udział w walkach z bolszewikami. 12 kwietnia 1921 roku został przeniesiony do rezerwy w stopniu plutonowego. 1 czerwca 1921 roku został przyjęty do Policji Państwowej jako posterunkowy. Wcielony do stanu Policji Państwowej powiatu Ostrów, pracował w tamtejszej Komendzie Powiatowej. W latach dwudziestych awansował do stopnia starszego posterunkowego i został przeniesiony do służby śledczej. Po utworzeniu w ostrowskiej Komendzie Powiatowej odrębnego Wydziału Śledczego w 1927 roku pracował w jego brygadzie kryminalnej, a po ukończeniu kursu w Śledczej Szkole Fachowej dla Szeregowych w Mostach Wielkich w 1931 roku objął 1 grudnia 1931 roku jej kierownictwo i pozostał na nim do wybuchu II wojny światowej. 1 kwietnia 1934 roku mianowany został na stopień przodownika. Działał też w Policyjnym Klubie Sportowym w Ostrowie.
Odznaczony Medalem Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości, Medalem za Wojnę 1918-1921 i Brązowym Medalem „Za Długoletnią Służbę”.

Żonaty z Wiktorią, miał trzech synów: Hieronima, Janusza i Bolesława oraz córkę Urszulę.

Aresztowany przez NKWD na terenie województwa stanisławowskiego.

Aresztant więzienia tzw. Zachodniej Ukrainy, zamordowany w więzieniu w Kijowie przy ul. Karolenkiwskiej 17 i pochowany w Kijowie-Bykowni. Lista wywózkowa numer 067/2-80 z 1940 roku.

Stanisław Trzciński został upamiętniony na tablicy pamięci „Mieszkańcy województwa poznańskiego – ofiary ludobójstwa katyńskiego” w kaplicy św. Józefa kościoła pw. św. Jana Kantego w Poznaniu (19.09.2017).