Stanisław Mieczysław Roganowicz

Porucznik rezerwy, oficer straży granicznej, syn Władysława i Eugenii, urodził się 28 listopada 1902 roku w Hliboce na Bukowinie. W 1918 roku obrońca Lwowa w szeregach 38. Pułku Strzelców Lwowskich. Żołnierz, ochotnik wojny polsko-bolszewickiej 1920 roku. Porucznikiem mianowany 19 marca 1939 roku. Od 1932 roku w Straży Granicznej, m.in. w Rawie Ruskiej, Czarnym Dunajcu, Orłowie na Zaolziu, a tuż przed wybuchem wojny był podkomisarzem Służby Granicznej w Zbąszyniu w województwie poznańskim.
Uczęszczał do 4 Gimnazjum we Lwowie. Absolwent Państwowych Wyższych Kursów Nauczycielskich z 1924 roku. Podjął pracę jako pedagog. Uczył w szkołach powszechnych w Lipinach i Piekarach Wielkich – Józefce na Górnym Śląsku.

Żonaty z Jadwigą z domu Majcher, miał córkę Barbarę.
Przesłał do rodziny list z obozu w Kozielsku. Znalazł się na listach niemieckich publikowanych w 1943 roku.

Jeniec obozu NKWD w Kozielsku, zamordowany i pochowany w Katyniu. Lista wywózkowa numer 032/4 z 14 kwietnia 1940 roku. Rozstrzelany 16-19 kwietnia 1940 roku.

Postanowieniem Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej Lecha Kaczyńskiego z 5 października 2007 roku awansowany pośmiertnie na stopień kapitana.

Pośmiertnie odznaczony Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari oraz Kampanii Wrześniowej 1939 roku.

Stanisław Mieczysław Roganowicz został upamiętniony na tablicy pamięci „Mieszkańcy  poznańskiego – ofiary ludobójstwa katyńskiego” w kaplicy św. Józefa kościoła pw. św. Jana Kantego w Poznaniu (19.09.2017).

Wg list ekshumacyjnych i dokumentów Zarządu Głównego Polskiego Czerwonego Krzyża przy początkowo nierozpoznanym ciele Stanisława Roganowicza zostały odnalezione: książka oficerska oraz 2 karty pocztowe (03589).