Stanisław Przybylski
DANE PODSTAWOWE
Data i miejsce urodzenia: 1881 rok Chlebowo, powiat wrzesiński, województwo poznańskie
Stopień wojskowy (z 1.09.1939): starszy posterunkowy Policji Państwowej
Miejsce kaźni i pochówku: Twer-Miednoje
Zamordowany: 22-25 kwietnia 1940 roku
Starszy posterunkowy Policji Państwowej, syn Franciszka i Rozalii z domu Fechner, urodził się w 1881 roku w Chlebowie w województwie poznańskim. Ukończył cztery klasy szkoły powszechnej. W czasie I wojny światowej służył w armii niemieckiej, ranny w 1916 roku. W policji od 1920 roku. W latach 1932 – 1939 służył na posterunku Policji Państwowej w Antoninie, w powiecie ostrowskim. Również we wrześniu 1939 roku.
Odznaczony Brązowym Krzyżem Zasługi.
Żonaty z Franciszką, miał dwóch synów: Eugeniusza i Zdzisława.
Jeniec obozu NKWD w Ostaszkowie, zamordowany w Twerze i pochowany w Miednoje. Lista wywózkowa numer 038/2 z 20 kwietnia 1940 roku. Rozstrzelany w okresie 22-25 kwietnia 1940 roku.
Postanowieniem Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej Lecha Kaczyńskiego z 5 października 2007 roku awansowany pośmiertnie na stopień aspiranta Policji Państwowej.
Pośmiertnie odznaczony Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari oraz Kampanii Wrześniowej 1939 roku.
Stanisław Przybylski został upamiętniony na tablicy pamięci „Mieszkańcy województwa poznańskiego – ofiary ludobójstwa katyńskiego” w kaplicy św. Józefa kościoła pw. św. Jana Kantego w Poznaniu (19.09.2017).
Literatura:
Miednoje, Księga Cmentarna Polskiego Cmentarza Wojennego [3]
Śladem zbrodni katyńskiej [5]
Martyrologia policjantów województwa poznańskiego II RP [10]
Postanowienie nr 112-48-07 Prezydenta RP z dnia 5 października 2007 r. [19]
Zamordowani Kalininie pochowani w Miednoje [253]
Katyń…
ocalić od zapomnienia
Stanisław Przybylski otrzymał swój Dąb Pamięci dzięki Gimnazjum nr 3 z Oddziałami Integracyjnymi w Głogowie na ulicy G. Morcinka 2.
Program edukacyjny „Katyń… ocalić od zapomnienia” został zainicjowany 13 kwietnia 2008 roku w czasie uroczystości upamiętnienia 30 Ofiar Zbrodni Katyńskiej na Cmentarzu Poległych w Radzyminie. Jest to idea zachowania pamięci o ofiarach NKWD z 1940 roku poprzez sadzenie imiennych Dębów Pamięci.
