Florian Nowicki

Podporucznik rezerwy, syn Jana i Wiktorii z domu Salomon, urodził się 23 kwietnia 1913 roku w Barcinie. Ukończył kurs dla podchorążych rezerwy przy 62. Pułku Piechoty w Bydgoszczy w 1935 roku i kurs aplikacyjny przy 59. Pułku Piechoty. Przydzielony został do 59. Pułku Piechoty, a następnie do 78. Pułku Piechoty. W 1939 roku zgłosił się do 55. Pułku Piechoty i przydzielony został do 1. kompanii strzeleckiej.
Absolwent seminarium nauczycielskiego w Wągrowcu z 1933 roku. Nauczyciel w Barcinie, a potem na Kresach – w Pińsku i na Polesiu. Od 1938 roku nauczyciel wychowawca kontraktowy w Korpusie Kadetów nr 3 w Rawiczu (średnia szkoła ogólnokształcąca z trudnymi egzaminami wstępnymi, pierwszeństwo mieli synowie zawodowych żołnierzy i kawalerów orderu Virtuti Militari).

Kawaler.

Późną jesienią 1939 roku przysłał list z Kozielska, prosząc o ciepłą odzież.

Jeniec obozu NKWD w Kozielsku, zamordowany i pochowany w Katyniu. Lista wywózkowa numer 052/3 z 27 kwietnia 1940 roku. Rozstrzelany 30 kwietnia 1940 roku.

Postanowieniem Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej Lecha Kaczyńskiego z 5 października 2007 roku awansowany pośmiertnie na stopień porucznika.

Pośmiertnie odznaczony Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari oraz Kampanii Wrześniowej 1939 roku.

Florian Nowicki został upamiętniony na tablicy pamięci „Mieszkańcy województwa poznańskiego – ofiary ludobójstwa katyńskiego” w kaplicy św. Józefa kościoła pw. św. Jana Kantego w Poznaniu (19.09.2017). Wymieniony wśród upamiętnionych w Barcinie (2016), uhonorowany na pomniku katyńskim w Żninie (1993).