Jakub Napierała

Przodownik Policji Państwowej, syn Jana i Teofili z domu Kaczmarek, urodził się 4 lipca 1892 roku w Wilanowie w pobliżu Strzelec Krajeńskich, powiat Kościań. Ukończył szkołę powszechną. Od 1908 roku należał do Stowarzyszenia „Sokół”. Zasadniczą służbę odbył w armii niemieckiej, którą zakończył ze stopniem kaprala. Brał udział w I wojnie światowej. Po zakończeniu wrócił do domu, aby wziąć udział w powstaniu wielkopolskim. Od 21 stycznia 1919 roku służył w Żandarmerii Krajowej byłej Dzielnicy Pruskiej, skąd 1 lipca 1920 roku automatycznie przeszedł do policji. Przez wiele lat służbę pełnił w województwie pomorskim. W lutym 1938 roku przeniesiony z Komendy Powiatowej Policji Państwowej w Tczewie do Torunia z przydziałem do I Komisariatu Policji Państwowej, a od 1 kwietnia 1938 roku do września 1939 roku w Komendzie Wojewódzkiej Policji Państwowej. Przodownikiem został mianowany 1 lipca 1930 roku.
Odznaczony Brązowym Krzyżem Zasługi, Medalem Pamiątkowym za Wojnę 1918-1921, Medalem Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości, Srebrnym Medalem „Za Długoletnią Służbę” i Brązowym Medalem „Za Długoletnią Służbę”.

Żonaty z Moniką z domu Mania, miał dwie córki: Janinę Cecylię (1922) i Irenę Magdalenę (1924).

Jeniec obozu NKWD w Ostaszkowie, zamordowany w Twerze i pochowany w Miednoje. Lista wywózkowa numer 044/3 z 22 kwietnia 1940 roku. Rozstrzelany w okresie 25-27 kwietnia 1940 roku.

Postanowieniem Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej Lecha Kaczyńskiego z 5 października 2007 roku awansowany pośmiertnie na stopień aspiranta Policji Państwowej.

Pośmiertnie odznaczony Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari oraz Kampanii Wrześniowej 1939 roku.

Jakub Napierała został upamiętniony na tablicy pamięci „Mieszkańcy województwa poznańskiego – ofiary ludobójstwa katyńskiego” w kaplicy św. Józefa kościoła pw. św. Jana Kantego w Poznaniu (19.09.2017). Upamiętniony na tablicach pod Kościańskim Krzyżu Wschodnim (2007).