Kazimierz Mikołajczak

Kapitan, syn Jana i Antoniny z domu Stróżyk, urodził się 10 stycznia 1897 roku we wsi Jastrowo w powiecie szamotulskim. W latach 1903-1911 uczęszczał do Szkoły Powszechnej w Jastrowie, gdzie w 1906 roku był jednym z inspiratorów strajku szkolnego w obronie modlitwy w języku polskim, za co spotkały go represje – musiał powtarzać cały rok szkolny, zaś jego mama skazana została na wysoką grzywnę. Po dwuletniej prywatnej nauce języka polskiego, niemieckiego i francuskiego wyjechał do Duisburga, gdzie po odbytym kursie handlowym pracował w banku na stanowisku księgowego. W czasie I wojny światowej w maju 1916 roku wcielony do armii niemieckiej i wysłany na front francuski. W 1918 roku zdezerterował z armii niemieckiej i powrócił do Szamotuł, gdzie wstąpił do tajnej organizacji Sokół. Uczestniczył powstaniu wielkopolskim, służąc w 2. Pułku Artylerii Ciężkiej wojsk wielkopolskich, a następnie w wojnie polsko-bolszewickiej na froncie litewsko-białoruskim, awansując do stopnia kaprala i (20 sierpnia 1920 roku) plutonowego. W 1920 roku uzyskał cenzus oficerski z zakresu szkoły średniej i przeszedł I kurs oficerów gospodarczych w Poznaniu. 1 maja 1922 roku otrzymał nominację na podporucznika gospodarczego. Ukończył pięciomiesięczny kurs przeszkolenia piechoty w Chełmnie w 1923 roku. W 1923 roku zweryfikowany jako porucznik ze starszeństwem od 1 czerwca 1921 roku. Pełnił służbę kolejno w Bydgoszczy, Poznaniu, później także w Równem, skąd przeniesiony został do 27. Dywizji Piechoty w Kowlu, gdzie m.in. służył w Składnicy Materiałów Intendentury nr 11 jako referent. Od 1 listopada 1935 roku do wybuchu wojny był komendantem kadry zapasowej. 19 marca 1938 roku awansował do stopnia kapitana z funkcją.
Odznaczony Medalem Pamiątkowym za Wojnę 1918-1921, Medalem Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości i Brązowym Medalem „Za Długoletnią Służbę”.

Żonaty z Aleksandrą, miał córkę Jadwigę.

Po aresztowaniu przez sowietów w nocy z 9 na 10 grudnia 1939 roku był osadzony do marca 1940 roku w więzieniu w Kowlu. Aresztant więzienia tzw. Zachodniej Ukrainy, zamordowany w więzieniu w Kijowie przy ul. Karolenkiwskiej 17 i pochowany w Kijowie-Bykowni. Lista wywózkowa numer 043/1-042 z kwietnia 1940 roku.

Kazimierz Mikołajczak został upamiętniony na tablicy pamięci „Mieszkańcy województwa poznańskiego – ofiary ludobójstwa katyńskiego” w kaplicy św. Józefa kościoła pw. św. Jana Kantego w Poznaniu (19.09.2017).