Stefan Markiewicz
DANE PODSTAWOWE
Data i miejsce urodzenia: 6 września 1892 rok Roszki, powiat krotoszyński, województwo poznańskie
Stopień wojskowy (z 1.09.1939): porucznik intendentury
Miejsce kaźni i pochówku: Charków
Porucznik intendentury, syn Piotra i Agnieszki z domu Surmy, urodził się 6 września 1892 roku w Roszkach w powiecie krotoszyńskim. Ukończył szkołę ludową w Krotoszynie, w której uczestniczył w strajku szkolnym w 1905 roku. Był uczniem gimnazjum w Ostrzeszowie i członkiem Towarzystwa Gimnastycznego Sokół. W I wojnie światowej walczył w armii niemieckiej, a w latach 1917-1918 przebywał w niewoli rosyjskiej. W 1919 roku uczestniczył w Powstaniu Wielkopolskim. Brał udział w wojnie polsko-bolszewickiej. Dostał się do niewoli. W latach 1921-1933 służył kolejno w Powiatowej Komendzie Uzupełnień Krotoszyn, Gostyń, Ostrów i Płock, a od marca 1933 roku był oficerem gospodarczym 4. Pułku Strzelców Konnych. Awans na porucznika ze starszeństwem otrzymał 1 grudnia 1922 roku.
Odznaczony Krzyżem Zasługi, Medalem Pamiątkowym za Wojnę 1918-1921 i Medalem Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości.
Żonaty z Seweryną z domu Balcerzakówną, miał syna Janusza (1921) i córkę Alinę (1924).
Jeniec obozu NKWD w Starobielsku, zamordowany w siedzibie charkowskiego Zarządu NKWD i pochowany w Charkowie.
Postanowieniem Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej Lecha Kaczyńskiego z 5 października 2007 roku awansowany pośmiertnie na stopień kapitana.
Pośmiertnie odznaczony Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari oraz Kampanii Wrześniowej 1939 roku.
Stefan Markiewicz został upamiętniony na tablicy pamięci „Mieszkańcy województwa poznańskiego – ofiary ludobójstwa katyńskiego” w kaplicy św. Józefa kościoła pw. św. Jana Kantego w Poznaniu (19.09.2017).
Literatura:
Charków, Księga Cmentarna Polskiego Cmentarza Wojennego [2]
Mieszkańcy Gostynia i okolic w mogiłach katyńskich [11]
Powstańcy wielkopolscy w grobach katyńskich [15]
Postanowienie nr 112-48-07 Prezydenta RP z dnia 5 października 2007 r. [19]