Edmund Margoński
DANE PODSTAWOWE
Data i miejsce urodzenia: 4 listopada 1883 rok Felicjanów koło Turku, gmina Uniejów, województwo łódzkie
Stopień wojskowy (z 1.09.1939): major rezerwy
Miejsce kaźni i pochówku: Katyń
Zamordowany: 30 kwietnia 1940 roku
Major rezerwy, syn Józefa i Aleksandry z domu Kisielewskiej, urodził się 4 listopada 1883 roku w Felicjanowie koło Turku. Majorem mianowany ze starszeństwem 1 czerwca 1919 roku i przydzielony do kadry 4. Szpitala Okręgowego w Łodzi.
Ukończył studia lekarskie w Petersburgu i uzyskał tytułu doktora nauk medycznych. Wiedzę medyczną pogłębiał później w Monachium w Niemczech doktoryzując się i specjalizując w sztuce chirurgii. Mieszkał i pracował w Łodzi, m.in. w Komendzie Wojewódzkiej Policji Państwowej i PCK.
Po wybuchu wojny 1 września 1939 roku jako lekarz wojskowy wraz z armią polską wycofał się na Kresy, a po wejściu bolszewików w granice Rzeczpospolitej dostał się do niewoli sowieckiej.
Żonaty z Marią z Jażdżyńskich, miał dwie córki: Ludmiłę i Hannę.
Jeniec obozu NKWD w Kozielsku, zamordowany i pochowany w Katyniu. Lista wywózkowa numer 052/4 z 27 kwietnia 1940 roku. Rozstrzelany 30 kwietnia 1940 roku.
Postanowieniem Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej Lecha Kaczyńskiego z 5 października 2007 roku awansowany pośmiertnie na stopień podpułkownika.
Pośmiertnie odznaczony Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari oraz Kampanii Wrześniowej 1939 roku.
Edmund Margoński został upamiętniony na tablicy pamięci „Mieszkańcy województwa poznańskiego – ofiary ludobójstwa katyńskiego” w kaplicy św. Józefa kościoła pw. św. Jana Kantego w Poznaniu (19.09.2017). Upamiętniony na placu dębów katyńskich w Uniejowie.
Wg list ekshumacyjnych i dokumentów Zarządu Głównego Polskiego Czerwonego Krzyża przy ciele Edmunda Margońskiego (Morgońskiego) znaleziono: dowód rejestracyjny samochodu, kartkę z dowodu osobistego, świadectwo szczepienia w Kozielsku oraz karykatura (02724).
Literatura: 1, 19, 30, 31, 213
źródło: http://www.trybunalscy.pl/node/1197
źródło: http://www.trybunalscy.pl/node/7528
Plac Dębów Katyńskich w Uniejowie
Plac Dębów, które upamiętniają ofiary zbrodni sowieckich (15 osób)
z terenu gminy Uniejów odsłonięto nowe kamienne tablice. Dęby te dla rodzin pomordowanych to symboliczne groby, gdzie mogą zapalić znicze i pomodlić się.
To miejsce dawnego rzeczywistego cmentarza przy kościele Bożego Ciała rozebranego w 1942 roku przez Niemców, a obecnie jest to symboliczny cmentarz dla uniejowskich ofiar zbrodni katyńskiej.
W 2008 roku posadzono tu pierwsze dęby i od tego czasu corocznie w dniu 13 kwietnia w dniu pamięci ofiar zbrodni katyńskiej pielęgnuje się pamięć o tych, którzy spoczywają na ziemi smoleńskiej z daleka od swoich bliskich.
Od wielu lat o to miejsce pamięci dba Uniejowskie Towarzystwo Uniejowa oraz mieszkańcy.
źródło: https://uniejow.net.pl/
Katyń…
ocalić od zapomnienia
Edmund Margoński otrzymał swój Dąb Pamięci przy Katolickiem Liceum Ogólnokształcącym Stowarzyszenia Przyjaciół Szkół Katolickich im. Jana Pawła II w Piotrkowie Trybunalskim na ulicy Stronczyńskiego 1.
Program edukacyjny „Katyń… ocalić od zapomnienia” został zainicjowany 13 kwietnia 2008 roku w czasie uroczystości upamiętnienia 30 Ofiar Zbrodni Katyńskiej na Cmentarzu Poległych w Radzyminie. Jest to idea zachowania pamięci o ofiarach NKWD z 1940 roku poprzez sadzenie imiennych Dębów Pamięci.
