Władysław Lebioda

Przodownik Policji Państwowej, syn Andrzeja i Marii z domu Jańskiej, urodził się 19 kwietnia 1896 roku w Kaliszu. Ukończył dwie klasy szkoły powszechnej. W Wojsku Polskim od 9 maja 1919 roku do 13 kwietnia 1921 roku, kapral.
Do policji przyjęty 1 listopada 1923 roku i przydzielony do komisariatu Policji Państwowej w Brześciu nad Bugiem. Następnie służbę pełnił w powiecie brzeskim jako komendant posterunków Policji Państwowej: od 25 maja 1927 roku w Dworcach, od 25 listopada 1928 roku w Kamieńcu Litewskim, od 14 kwietnia 1931 roku w Mokranach, od 18 marca 1932 roku w Kamienicy Żyrowieckiej, od 4 września 1932 roku ponownie w Mokranach, gdzie nadal służył we wrześniu 1939 roku. Starszym posterunkowym mianowany 1 stycznia 1925 roku, przodownikiem 1 stycznia 1935 roku.
Odznaczony Brązowym Krzyżem Zasługi, Medalem Pamiątkowym za Wojnę 1918-1921, Medalem Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości i Brązowym Medalem „Za Długoletnią Służbę”.

Żonaty, miał syna.

W październiku 1939 roku przebywał w juchnowskim obozie NKWD, skąd 29 października 1939 roku przekazany do obozu NKWD w Ostaszkowie. Jeniec obozu NKWD w Ostaszkowie, zamordowany w Twerze i pochowany w Miednoje. Lista wywózkowa z 1940 roku. Rozstrzelany w okresie 5-6 kwietnia 1940 roku.

Postanowieniem Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej Lecha Kaczyńskiego z 5 października 2007 roku awansowany pośmiertnie na stopień aspiranta Policji Państwowej.

Pośmiertnie odznaczony Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari oraz Kampanii Wrześniowej 1939 roku.

Władysław Lebioda został upamiętniony na tablicy pamięci „Mieszkańcy województwa poznańskiego – ofiary ludobójstwa katyńskiego” w kaplicy św. Józefa kościoła pw. św. Jana Kantego w Poznaniu (19.09.2017).