Mieczysław Kwieciński

Kapitan, syn Józefa i Walentyny, urodził się 12 grudnia 1910 roku w Kaliszu. Absolwent Gimnazjum im. Tadeusza Kościuszki w Kaliszu z 1928 roku. Ukończył Szkołę Podchorążych Lotnictwa w Centrum Wyszkolenia Lotnictwa nr 1 w Dęblinie. Podporucznikiem mianowany ze starszeństwem 15 sierpnia 1931 roku. Służył w 1. Pułku Lotniczym w Warszawie. Od 1937 roku dowódca 2. plutonu 12. Eskadry Łącznikowej. W 1938 roku awansowany na stopień kapitana i został przeniesiony do Pułku Lotniczego w Warszawie, jednak we wrześniu 1939 roku z powodu braku samolotów nie otrzymał przydziału bojowego i wraz z 2. Eskadrą Zapasową Bazy nr 1 ewakuował się w kierunku Rumunii. Pod Darachowem dostał się do niewoli sowieckiej.

Jeniec obozu NKWD w Kozielsku, zamordowany i pochowany w Katyniu. Lista wywózkowa numer 022/2 z 9 kwietnia 1940 roku. Rozstrzelany 13-14 kwietnia 1940 roku.

Postanowieniem Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej Lecha Kaczyńskiego z 5 października 2007 roku awansowany pośmiertnie na stopień majora.

Pośmiertnie odznaczony Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari oraz Kampanii Wrześniowej 1939 roku.

Mieczysław Kwieciński został upamiętniony na tablicy pamięci „Mieszkańcy województwa poznańskiego – ofiary ludobójstwa katyńskiego” w kaplicy św. Józefa kościoła pw. św. Jana Kantego w Poznaniu (19.09.2017).

Wg list ekshumacyjnych i dokumentów Zarządu Głównego Polskiego Czerwonego Krzyża przy ciele Mieczysława Kwiecińskiego znaleziono: świadectwo Szkoły Podchorążych, pozwolenie na broń, różne osobiste papiery, foto, papierośnica, notes oraz odznaka wojskowa (01441).