Stefan Hübner

Podporucznik rezerwy, syn Stefana i Anieli z domu Warczyńskiej, urodził się 8 listopada 1910 roku w Obrzycku w powiecie szamotulskim. Absolwent kursu podchorążych w 57. Pułku Piechoty z 1934 roku. Podporucznikiem mianowany 1 stycznia 1936 roku.
Absolwent Gimnazjum im. Karola Marcinkowskiego w Poznaniu z 1931 roku. Studiował prawo i ekonomię na Uniwersytecie Poznańskim.

Jeniec obozu NKWD w Kozielsku, zamordowany i pochowany w Katyniu. Lista wywózkowa numer 025/2 z 9 kwietnia 1940 roku. Rozstrzelany 13-14 kwietnia 1940 roku.

Postanowieniem Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej Lecha Kaczyńskiego z 5 października 2007 roku awansowany pośmiertnie na stopień porucznika.

Pośmiertnie odznaczony Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari oraz Kampanii Wrześniowej 1939 roku.

Stefan Hübner został upamiętniony na tablicy pamięci „Mieszkańcy województwa poznańskiego – ofiary ludobójstwa katyńskiego” w kaplicy św. Józefa kościoła pw. św. Jana Kantego w Poznaniu (19.09.2017).

Wg list ekshumacyjnych i dokumentów Zarządu Głównego Polskiego Czerwonego Krzyża przy ciele Stefana Hübnera wojskowego – zostały odnalezione: legitymacja urzędnika państwowego, wizytówki oraz świadectwo szczepienia w Kozielsku Nr. 1486 (01124).