Podporucznik piechoty rezerwy, syn Karola i Stanisławy z domu Budzyńskiej, urodził się 8 sierpnia 1906 roku w Borzykowie w powiecie wrzesińskim. Absolwent Szkoły Podchorążych Rezerwy Piechoty w Zambrowie. Awansowany na stopień podporucznika ze starszeństwem 1 stycznia 1935 roku. Został przydzielony do 68. Pułku Piechoty.
Był uczniem Państwowego Gimnazjum im. Henryka Sienkiewicza we Wrześni w latach 1919-1921. Maturę zdał w trybie eksternistycznym w 1927 roku w Poznaniu w Gimnazjum Jana Kantego. Studiował na politechnice w Gdańsku oraz na Uniwersytecie Poznańskim (prawo i polonistykę). W 1927 roku został członkiem Korporacji Studentów Uniwersytetu Poznańskiego „Baltia” i był redaktorem wydawanego „Biuletynu Korporacyjnego”. Dziennikarz, satyryk, założyciel i prezes klubu literacko-artystycznego „Stratosfera”. Współpracownik „Kuriera Poznańskiego” i rozgłośni poznańskiej Polskiego Radia,
w której współtworzył audycję funkcjonującą kolejno pod tytułami Wielkopolska w przekroju, następnie Uśmiech Poznania, a później Wesoła Trójka Poznańska. Był znanym w regionie satyrykiem, sławnym z nieprzeciętnego poczucia humoru.
Kawaler.
Wymieniony w liście Adama Całki z obozu w Kozielsku do rodziny.
Z zachowanych relacjach innych jeńców (których pamiętniki odnaleziono przy ich szczątkach), wynika, że Hernes w obozie wielokrotnie występował przed współosadzonymi, na przykład w dzień Wigilii Bożego Narodzenia 24 grudnia 1939, w Święto Trzech Króli 6 stycznia 1940, 28 marca 1940, a także jeszcze 5 kwietnia 1939; występy te organizowano w bloku obozowym pod nazwą „Małpi Gaj” i były określane jako „wieczory”, „rewia” albo „seans” Hernesa (wspominali o tym w swoich dziennikach np. Józef Trzepak, Maksymilian Trzepałka, Włodzimierz Wajda, Bronisław Wajs, Henryk Sztekler, Zbigniew Przystasz – zaś ostatni z nich stwierdził, iż Hernes i kapitan Folten za pracę powinni po powrocie do kraju być odznaczeni.
Jeniec obozu NKWD w Kozielsku, zamordowany i pochowany w Katyniu. Lista wywózkowa numer 040/2 z 20 kwietnia 1940 roku. Rozstrzelany 23-24 kwietnia 1940 roku.
Postanowieniem Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej Lecha Kaczyńskiego z 5 października 2007 roku awansowany pośmiertnie na stopień kapitana.
Pośmiertnie odznaczony Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari oraz Kampanii Wrześniowej 1939 roku.
Tadeusz Zygmunt Hernes został upamiętniony na tablicy pamięci „Mieszkańcy województwa poznańskiego – ofiary ludobójstwa katyńskiego” w kaplicy św. Józefa kościoła pw. św. Jana Kantego w Poznaniu (19.09.2017).
Wg list ekshumacyjnych i dokumentów Zarządu Głównego Polskiego Czerwonego Krzyża przy ciele Tadeusza Zygmunta Hernesa – zostały odnalezione: wizytówka, kartka pocztowa oraz pismo urzędowe (02610).
Literatura:
Katyń, Księga Cmentarna Polskiego Cmentarza Wojennego [1]
Śladem zbrodni katyńskiej [5]
Pomnik katyński we Wrześni w 55 Rocznicę Mordu [14]
Postanowienie nr 112-48-07 Prezydenta RP z dnia 5 października 2007 r. [19]
Zabici w Katyniu, Indeks represjonowanych, tom XXI [30]
https://pl.wikipedia.org/wiki/Tadeusz_Hernes
