
Nikodem Hauza
DANE PODSTAWOWE
Data i miejsce urodzenia: 7 września 1887 rok Słupia, powiat rawicki, województwo poznańskie
Stopień wojskowy (z 1.09.1939): starszy posterunkowy Policji Państwowej
Miejsce kaźni i pochówku: Twer-Miednoje
Zamordowany: 5-6 kwietnia 1940 roku
Starszy przodownik Policji Państwowej, syn Bartłomieja i Marianny z domu Leciejewskiej, urodził się 7 września 1887 roku w Słupi w powiecie rawickim. Ukończył cztery klasy szkoły powszechnej. Został wcielony do armii niemieckiej i pełnił służbę od 1907 do 1909 roku. W czasie I wojny światowej walczył w armii niemieckiej. W 1919 roku ochotniczo wstąpił do Armii Hallera i otrzymał przydział do II kompanii 144 Pułku Piechoty Strzelców Kresowych. Brał udział w wojnie polsko-bolszewickiej.
Po demobilizacji wstąpił do Policji Państwowej w Poznaniu. We wrześniu 1939 roku służbę pełnił w jednym z komisariatów Poznania.
Odznaczony Brązowym Krzyżem Zasługi, Medalem Pamiątkowym za Wojnę 1918-1921 i Medalem Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości.
Mieszkał w Poznaniu.
Żonaty ze Stanisławą, miał syna Stanisława oraz trzy córki: Zdzisławę, Danutę i Celinę.
Rodzina w grudniu 1939 roku otrzymała kartkę pocztową napisaną 8 grudnia 1939 roku w obozie w Ostaszkowie. Była to jedyna wiadomość.
Jeniec obozu NKWD w Ostaszkowie, zamordowany w Twerze i pochowany w Miednoje. Lista wywózkowa z 1940 roku. Rozstrzelany w okresie 5-6 kwietnia 1940 roku.
Postanowieniem Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej Lecha Kaczyńskiego z 5 października 2007 roku awansowany pośmiertnie na stopień aspiranta Policji Państwowej.
Pośmiertnie odznaczony Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari oraz Kampanii Wrześniowej 1939 roku.
Nikodem Hauza został upamiętniony na tablicy pamięci „Mieszkańcy województwa poznańskiego – ofiary ludobójstwa katyńskiego” w kaplicy św. Józefa kościoła pw. św. Jana Kantego w Poznaniu (19.09.2017).
Literatura: 3, 10, 19, 253

źródło: https://www.muzeumkatynskie.pl/

źródło: https://www.muzeumkatynskie.pl/

Ostaszków, 8 grudnia 1939 roku
Droga żono i kochane dzieci!
Donoszę, że z przyczyn ode mnie niezależnych nie mogłem wcześniej pisać. Jestem zdrów i znajduję się na terenie Rosji sowieckiej. Jestem bardzo niespokojny o wasz los, moi drodzy. Byłem w Boczkach, lecz już was tam nie zastałem. Zamierzałem was tam zatrzymać lub z powrotem do Poznania posłać. Szukałem was wszędzie, lecz odnaleźć nie mogłem. Jeżeli powróciliście, jakie jest wasze powodzenie? Władzia przyrzekła mi, że będzie naszego domu pilnować. Pod Warszawą dowiedziałem się o śmierci naszej matki. O sobie nic na razie (…). Proszę mi odpisać. (…) składu od wuja ja (…) mu dobrze. I (…). Do miłego (…).
Wasz ojciec Nikodem