Przodownik Policji Państwowej, syn Andrzeja i Weroniki z domu Zajdli, urodził się 9 września 1892 roku w Poznaniu. Ukończył sześć klas szkoły powszechnej. W czasie I wojny światowej walczył w armii niemieckiej, z której zdezerterował w 1918 roku. Wstąpił jako ochotnik do Straży Ludowej w Poznaniu. Brał udział w przygotowaniu do wybuchu powstania wielkopolskiego, a 21 stycznia 1919 roku przyjęty został do korpusu Żandarmerii Krajowej. Odpowiedzialny był za zajęcie wszystkich posterunków żandarmerii niemieckiej oraz przejęcie broni i koni na terenie powiatu obornickiego. W latach 1920-1921 ukończył Szkołę Policji Państwowej w Warszawie oraz kurs dla przodowników i podjął pracę jako komendant w Inowrocławiu(do 1923 roku) i Strzelnie. W latach 1925-1939 był komendantem w Pakości, posterunek liczył pięciu policjantów (od 1938 roku było sześciu funkcjonariuszy). We wrześniu 1939 roku pełnił służbę jako komendant posterunku Policji Państwowej w Pakości w powiecie mogileńskim.
Odznaczony Srebrnym Krzyżem Zasługi, Medalem Pamiątkowym za Wojnę 1918-1921, Medalem Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości, Srebrnym Medalem „Za Długoletnią Służbę”, Brązowym Medalem „Za Długoletnią Służbę”, Odznaką Pamiątkową Wojsk Wielkopolskich, Odznaką Pamiątkową Zaślubin Polski z Morzem i Odznaką Strzelecką. Należał do pakoskiego Związku Powstańców Wielkopolskich i „Rodziny Policyjnej”.
We wrześniu 1939 roku ewakuowany z Pakości do punktu zbornego w Mogilnie. Najprawdopodobniej wraz z innymi polskimi policjantami został aresztowany w okolicach Równego.
Żonaty z Heleną z domu Szymańską, miał czterech synów: Mariana, Leszka, Jarosława i Eugeniusza oraz dwie córki: Halinę i Irenę.
Rodzina otrzymała pierwszą kartkę z obozu w Ostaszkowie w grudniu 1939 roku, a drugą w styczniu 1940 roku. Nie wiadomo, czy dotarły do niego listy zwrotne.
Jeniec obozu NKWD w Ostaszkowie, zamordowany w Twerze i pochowany w Miednoje. Lista wywózkowa numer 044/1 z 22 kwietnia 1940 roku. Rozstrzelany w okresie 25-27 kwietnia 1940 roku.
Postanowieniem Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej Lecha Kaczyńskiego z 5 października 2007 roku awansowany pośmiertnie na stopień aspiranta Policji Państwowej.
Pośmiertnie odznaczony Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari oraz Kampanii Wrześniowej 1939 roku.
Stanisław Dudek został upamiętniony na tablicy pamięci „Mieszkańcy województwa poznańskiego – ofiary ludobójstwa katyńskiego” w kaplicy św. Józefa kościoła pw. św. Jana Kantego w Poznaniu (19.09.2017). Tablica poświęcona Komendantowi Posterunku policji Stanisławowi Dudek jest również w Pakości.
Literatura:
Miednoje, Księga Cmentarna Polskiego Cmentarza Wojennego [3]
Martyrologia policjantów województwa poznańskiego II RP [10]
Powstańcy wielkopolscy w grobach katyńskich [15]
Postanowienie nr 112-48-07 Prezydenta RP z dnia 5 października 2007 r. [19]
Zamordowani Kalininie pochowani w Miednoje [253]
