Piotr Paweł Chamski

Porucznik audytor, syn Zygmunta i Jadwigi, urodził się 27 stycznia 1908 roku w Grochowalsku w powiecie lipnowskim. W związku z charakterem pracy ojca (urzędnik państwowy) często zmieniał miejsce zamieszkania i nauki. We wczesnym dzieciństwie stracił matkę i wychowywał się u kuzynów pp. Żylińskich. Absolwent Szkoły Podchorążych Rezerwy Artylerii we Włodzimierzu Wołyńskim z 1930 roku. Mianowany podporucznikiem ze starszeństwem 1 stycznia 1933 roku. Powołany do służby czynnej w 1933 roku i przydzielony do Wojskowego Sądu Okręgowego nr IX w Brześciu nad Bugiem. Mianowany porucznikiem ze starszeństwem z dn. 1 października 1936 roku. W tym samym roku został asystentem w Wojskowej Prokuraturze Okręgu nr VII w Poznaniu (1939 roku).
Absolwent Państwowego Gimnazjum im. Zygmunta Augusta w Białymstoku z 1928 roku i Uniwersytetu Warszawskiego z 1934 roku. Magister prawa. Mieszkał w Poznaniu.

Żonaty z Zofią Barbarą, miał syna Wojciecha Piotra.

Jeniec obozu NKWD w Starobielsku, zamordowany w siedzibie charkowskiego Zarządu NKWD i pochowany w Charkowie.

Postanowieniem Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej Lecha Kaczyńskiego z 5 października 2007 roku awansowany pośmiertnie na stopień kapitana.

Pośmiertnie odznaczony Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari oraz Kampanii Wrześniowej 1939 roku.

Piotr Paweł Chamski został upamiętniony na tablicy pamięci „Mieszkańcy województwa poznańskiego – ofiary ludobójstwa katyńskiego” w kaplicy św. Józefa kościoła pw. św. Jana Kantego w Poznaniu (19.09.2017).