
Jerzy Wojciech Cegielski
DANE PODSTAWOWE
Data i miejsce urodzenia: 15 lutego 1887 rok Poznań, województwo poznańskie
Stopień wojskowy (z 1.09.1939): podpułkownik artylerii w stanie spoczynku
Miejsce kaźni i pochówku: Charków
Podpułkownik artylerii w stanie spoczynku, syn Stefana i Albertyny z domu Nieżychowskiej, urodził się 15 lutego 1887 roku w Poznaniu. Był wnukiem Hipolita Cegielskiego. Ukończył szkołę powszechną, gimnazjum św. Marii Magdaleny oraz zdał maturę w Poznaniu (1908). Następnie uczył się praktycznie rolnictwa w wielu majątkach w Wielkopolsce. W latach 1910-1911 służył w armii niemieckiej. Od 1912 roku studiował agronomię we Wrocławiu, Berlinie i Lipsku. Z chwilą wybuchu I wojny światowej zmobilizowany. W 1917 roku uzyskał stopień podporucznika.
W Wojsku Polskim od 5 lutego 1919 roku. Zweryfikowany do stopnia majora ze starszeństwem 1 czerwca 1919 roku został przydzielony do Pułku Artylerii Polowej. Uczestnik wojny polsko-bolszewickiej 1920 roku jako dowódca dywizjonu. Za wyjątkową odwagę w obronie oddziału na drodze z Ostrowi do Zambrowa zakończoną przejściem do ataku i pokonaniem wroga został odznaczony Orderem Virtuti Militari V klasy. W 1921 roku instruktor Obozu Szkół Artylerii. W 1928 roku został mianowany podpułkownikiem ze starszeństwem. Od 1 stycznia 1928 roku i mianowany zastępcą dowódcy 1 Pułku Artylerii Lekkiej Legionów. Od stycznia 1930 roku został mianowany dowódcą 3 Pułku Artylerii Lekkiej Legionów. W 1932 roku przeszedł w stan spoczynku.Potem służył w Dywizjonie Szkolnym Artylerii Okręgu Korpusu VII, 1. Pułku Artylerii Polowej Legionów, a od 1930 roku jako dowódca 3. Pułku Artylerii Polowej Legionów. Od 1932 roku w stanie spoczynku i przydzielony do Okręgu Korpusu VII.
Odznaczony dwukrotnie Krzyżem Walecznych, Medalem Pamiątkowym za Wojnę 1918-1921 i Medalem Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości.
Bankowiec.
Był żonaty z Aliną z Ponińskich, miał córkę Zofię i syna Stefana.
Jeniec obozu NKWD w Starobielsku, zamordowany w siedzibie charkowskiego Zarządu NKWD i pochowany w Charkowie.
Postanowieniem Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej Lecha Kaczyńskiego z 5 października 2007 roku awansowany pośmiertnie na stopień pułkownika.
Pośmiertnie odznaczony Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari oraz Kampanii Wrześniowej 1939 roku.
Jerzy Wojciech Ciegielski został upamiętniony na tablicy pamięci „Mieszkańcy województwa poznańskiego – ofiary ludobójstwa katyńskiego” w kaplicy św. Józefa kościoła pw. św. Jana Kantego w Poznaniu (19.09.2017).
Literatura: 2, 19, 29, 89

źródło: https://wbh.wp.mil.pl/

źródło: https://wbh.wp.mil.pl/
Order Virtuti Militari
We wniosku 8 września 1920 roku o odznaczenie Orderem Virtuti Militari dowódca 15 pap podpułkownik Rudolf Nemira napisał:
„Dnia 21 sierpnia 1920 został I dywizjon, maszerując na drodze z Ostrowi Mazowieckiej do Zambrowa, otoczony przez 86 Brygadę piechoty bolszewickiej, która się przebijała ze wschodu i (…) do wyżej wymienionej (…), i to w ten sposób, że udało się nieprzyjacielowi odciąć 3. baterię od 1. i 2. baterii. Wobec wielkiej liczebnej przewagi nieprzyjaciela – I dywizjon maszerował z jednym batalionem 59 pułku piechoty – zaczynała sytuacja być bardzo krytyczna, mimo że 1, i 2. bateria prażyła ciągle tyraliery bolszewickie. Wtenczas mjr Cegielski, zebrawszy wszystkich zbytecznych artylerzystów 1. i 2. baterii, (…) także kulomioty tych baterii, uderzył na czele tej garstki ludzi na nieprzyjaciela. Po ciężkiej walce udało się rozbić piechotę bolszewicką, która się w lesie (…), pozostawiając wielu rannych i zabitych, i przez to (…) uratować odciętą zupełnie 3. baterię”
Otrzymał Order VM 5 kl. numer 1434.

w mundurze podpułkownika.
źródło: http://www.muzeumkatynskie.pl/





I.482.54-4593, VM – Kwestionariusz Jerzego Wojciecha Cegielskiego.
Wojskowe Biuro Historyczne źródło: https://wbh.wp.mil.pl/

Katyń…
ocalić od zapomnienia
Jerzy Wojciech Cegielski otrzymał swój Dąb Pamięci przy Świetlicy Miejskiej nr 2 przy Parafii św. Benedykta na ulicy Kościelnej 8 w Płocku.
Program edukacyjny „Katyń… ocalić od zapomnienia” został zainicjowany 13 kwietnia 2008 roku w czasie uroczystości upamiętnienia 30 Ofiar Zbrodni Katyńskiej na Cmentarzu Poległych w Radzyminie. Jest to idea zachowania pamięci o ofiarach NKWD z 1940 roku poprzez sadzenie imiennych Dębów Pamięci.
