Stanisław Bogucki

Starszy posterunkowy Policji Państwowej, syn Macieja i Józefy z domu Kryszak, urodził się 7 kwietnia 1897 roku w Słembowie w powiecie żnińskim. Ukończył cztery klasy szkoły powszechnej. W czasie I wojny światowej był w armii niemieckiej. Od 11 lutego 1919 roku do 15 lipca 1921 roku ochotniczo w Wojsku Polskim w 1. Pułku Artylerii Ciężkiej Wielkopolskiej, a następnie w 15. Dywizjonie Artylerii Lekkiej Wielkopolskiej. W policji od 16 lipca 1923 roku. Służbę pełnił w powiecie zbaraskim na posterunkach Policji Państwowej Kopyczyńce, Nowesioło i Zbaraż w 1925 roku. W 1928 roku ukończył Normalną Szkołę Fachową dla Szeregowych Policji Państwowej w Sosnowcu. Od 5 lutego 1936 roku był zastępcą komendanta posterunku Policji Państwowej Zbaraż, a od 12 kwietnia 1939 roku komendantem posterunku Policji Państwowej w Czernichowce. Starszym posterunkowym mianowany 1 maja 1932 roku.
Odznaczony dwukrotnie Krzyżem Walecznych, Brązowym Krzyżem Zasługi, Medalem Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości i Brązowym Medalem „Za Długoletnią Służbę”.

Żonaty.

Jeniec obozu NKWD w Ostaszkowie, zamordowany w Twerze i pochowany w Miednoje. Lista wywózkowa numer 050/1 z 27 kwietnia 1940 roku. Rozstrzelany w okresie 29 kwietnia – 1 maja 1940 roku.

Postanowieniem Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej Lecha Kaczyńskiego z 5 października 2007 roku awansowany pośmiertnie na stopień aspiranta Policji Państwowej.

Pośmiertnie odznaczony Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari oraz Krzyżem Kampanii Wrześniowej 1939 roku.

Stanisław Bogucki został upamiętniony na tablicy pamięci „Mieszkańcy województwa poznańskiego – ofiary ludobójstwa katyńskiego” w kaplicy św. Józefa kościoła pw. św. Jana Kantego w Poznaniu (19.09.2017). Jest też upamiętniony na Pomniku Katyńskim w Żninie (1993).