Wincenty Światkowiak

Przodownik Policji Państwowej, syn Jana i Antoniny z domu Szwacher (Schwacher), urodził się 12 stycznia 1899 roku w Gorzycach w powiecie żnińskim. Ukończył cztery klasy szkoły powszechnej w 1913 roku. W 1917 roku został powołany do armii niemieckiej, walczył na froncie zachodnim. We wrześniu 1918 roku dostał się do niewoli. W grudniu 1918 roku wstąpił do Armii Polskiej we Francji. Wraz z nią w maju 1919 roku przybył do Polski i w szeregach Wojska Polskiego pozostał do 24 listopada 1921 roku, kiedy to został przeniesiony do rezerwy w stopniu sierżanta.
1 grudnia 1922 roku przyjęty do Policji Państwowej województwa wołyńskiego jako posterunkowy. Od połowy lat dwudziestych przydzielony był do stanu Policji Państwowej powiatu Horochów. 1 lipca 1928 roku awansował do stopnia starszego posterunkowego. W 1929 roku odbył pięciomiesięczny kurs zawodowy w Szkole Policyjnej w Żyrardowie. Około 1932 roku został komendantem Posterunku Kolejowego Policji Państwowej w Horochowie i pozostał tam do września 1939 roku. Ukończył V kurs dla komendantów posterunków w Warszawie w 1934 roku. 1 marca 1936 roku awansował do stopnia przodownika.
Odznaczony Krzyżem Walecznych, Medalem Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości, Medalem Pamiątkowym za Wojnę 1918-1921, Brązowym Medalem „Za Długoletnią Służbę”.

Żonaty z Cecylią, miał syna Hieronima i córkę Lucynę.

Aresztant więzienia tzw. Zachodniej Ukrainy, zamordowany w więzieniu w Kijowie przy ul. Karolenkiwskiej 17 i pochowany w Kijowie-Bykowni. Lista wywózkowa numer 057/1-23 z maja 1940 roku.

Pośmiertnie odznaczony Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari oraz Kampanii Wrześniowej 1939 roku.

Wincenty Światowiak został upamiętniony na tablicy pamięci „Mieszkańcy  poznańskiego – ofiary ludobójstwa katyńskiego” w kaplicy św. Józefa kościoła pw. św. Jana Kantego w Poznaniu (19.09.2017).