
Leonard Rola-Szadkowski
DANE PODSTAWOWE
Data i miejsce urodzenia: 18 października 1881 rok Kórnik, województwo poznańskie
Stopień wojskowy (z 1.09.1939): major pospolitego ruszenia
Miejsce kaźni i pochówku: Katyń
Zamordowany: 13-14 kwietnia 1940 roku
Major pospolitego ruszenia, syn Jana i Michaliny z domu Kościelskiej, urodził się 18 października 1881 roku w Kórniku. Służbę wojskową odbył w poznańskim Szpitalu Garnizonowym. W latach 1914-1918 uczestnik I wojny światowej w armii niemieckiej. Od 29 grudnia 1918 roku w kompanii gnieźnieńskiej. Brał udział w walkach pod Zdziechową. Od stycznia 1919 roku był lekarzem garnizonu w Jarocinie i szpitali wojskowych w Krotoszynie oraz Wągrowcu. Od 1 kwietnia walczył na froncie północnym, a od czerwca był członkiem Okręgowej Komisji Uzupełnień w Gnieźnie. W 1920 roku był naczelnym lekarzem obozu warownego w Poznaniu. W 1922 roku był organizatorem służby sanitarnej III powstania śląskiego. W 1923 roku przeniesiony do rezerwy jako major ze starszeństwem od 1 czerwca 1919 roku i przydzielony do 7. Szpitala Okręgowego. W 1939 roku włączony do kadry zapasowej Szpitala Okręgowego nr 7.
Odznaczony medalem Czerwonego Krzyża, niemieckimi krzyżami żelaznymi I i II klasy.
Ukończył gimnazjum w Poznaniu, był członkiem tajnych kółek literacko-historycznych. Absolwent uniwersytetu w Lipsku z 1910 roku. Członek Towarzystwa Sokół. Doktor medycyny, kardiolog, pulmonolog. Dyrektor zakładów płucno-leczniczych na Dolnym Śląsku w Sokołowsku, Wodzisławiu Śląskim, Olsztynku, Trzebnicy oraz sanatoriów w Szklankiej Porębie i Dusznikach Zdroju. Po przejściu do rezerwy był lekarzem w Poznaniu. Prezes poznańskiego oddziału PCK, Towarzystwa Pomocy Polakom na Obczyźnie, współzałożycielem Stowarzyszenia Lekarzy Internistów i Związku Weteranów Powstań Narodowych. Jeden z członków założycieli Wielkopolskiego Klubu Automobilistów i Motocyklistów.
Żonaty z Zofią z domu Frankowską, miał syna Janusza (1924) i córkę Renatę (1931).
Jeniec obozu NKWD w Kozielsku, zamordowany i pochowany w Katyniu. Lista wywózkowa numer 022/3 z 9 kwietnia 1940 roku. Rozstrzelany 13-14 kwietnia 1940 roku.
Postanowieniem Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej Lecha Kaczyńskiego z 5 października 2007 roku awansowany pośmiertnie na stopień podpułkownika.
Pośmiertnie odznaczony Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari oraz Kampanii Wrześniowej 1939 roku.
Leonard Rola-Szadkowski został upamiętniony na tablicy pamięci „Mieszkańcy poznańskiego – ofiary ludobójstwa katyńskiego” w kaplicy św. Józefa kościoła pw. św. Jana Kantego w Poznaniu (19.09.2017). Wymieniony na tabliczkach poznańskiego pomnika Polskiego Państwa Podziemnego (2007).
Wg list ekshumacyjnych i dokumentów Zarządu Głównego Polskiego Czerwonego Krzyża przy ciele Leonarda Roli-Szadkowskiego, lekarza zostały odnalezione: blankiety recept, wizytówki oraz obrazek św. Teresy (01515).
Literatura:
Katyń, Księga Cmentarna Polskiego Cmentarza Wojennego [1]
Powstańcy Wielkopolscy w mogiłach katyńskich [16]
Żołnierska droga przez Mękę. Wielkopolanie w obozach sowieckich [17]
Postanowienie nr 112-48-07 Prezydenta RP z dnia 5 października 2007 r. [19]
Zabici w Katyniu, Indeks represjonowanych, tom XXI [30]


Pomnik Polskiego Państwa Podziemnego
Odsłonięty przy Alejach Niepodległości w Poznaniu w 2007 roku składa się z sześciu słupów pamięci z tablicami pamiątkowymi, oszklonej krypty, która symbolizuje zejście do podziemi i unoszących się nad całym założeniem sylwetek orłów. Monument otoczony jest stelami z tabliczkami z żeliwa upamiętniającymi Wielkopolan. Wśród nich są nazwiska lekarzy, sanitariuszy i farmaceutów.
Polskiemu Państwu Podziemnemu i jego sile zbrojnej Armii Krajowej
Wielkopolanie
źródło zdjęć: https://pl.wikipedia.org/wiki/Pomnik_Polskiego_Pa%C5%84stwa_Podziemnego_w_Poznaniu

Katyń…
ocalić od zapomnienia
Leonard Rola-Szadkowski otrzymał swój Dąb Pamięci dzięki Szkole Podstawowej im. Sprawiedliwych wśród Narodów Świata w Kamionkach na ulicy Mieczewskiej 36.
Program edukacyjny „Katyń… ocalić od zapomnienia” został zainicjowany 13 kwietnia 2008 roku w czasie uroczystości upamiętnienia 30 Ofiar Zbrodni Katyńskiej na Cmentarzu Poległych w Radzyminie. Jest to idea zachowania pamięci o ofiarach NKWD z 1940 roku poprzez sadzenie imiennych Dębów Pamięci.
