Ludwik Ratajczak

Podporucznik rezerwy, syn Tomasza i Agnieszki z domu Mikołajczak, urodził się 9 sierpnia 1909 roku w Dahlhausen. Absolwent kursu w Batalionie Podchorążych Rezerwy Piechoty nr 7 w Śremie z 1931 roku. Podporucznikiem ze starszeństwem mianowany 1 stycznia 1933 roku. Zmobilizowany do Ośrodka Zapasowego 14. Dywizji Piechoty.
Absolwent seminarium nauczycielskiego w Koźminie z 1929 roku. Nauczyciel w Szkole Powszechnej w Pamiątkowie w powiecie szamotulskim.

Kawaler.

Jeniec obozu NKWD w Kozielsku, zamordowany i pochowany w Katyniu. Lista wywózkowa numer 029/3 z 13 kwietnia 1940 roku. Rozstrzelany 16-19 kwietnia 1940 roku.

Postanowieniem Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej Lecha Kaczyńskiego z 5 października 2007 roku awansowany pośmiertnie na stopień porucznika.

Pośmiertnie odznaczony Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari oraz Kampanii Wrześniowej 1939 roku.

Ludwik Ratajczak został upamiętniony na tablicy pamięci „Mieszkańcy województwa poznańskiego – ofiary ludobójstwa katyńskiego” w kaplicy św. Józefa kościoła pw. św. Jana Kantego w Poznaniu (19.09.2017).

Wg list ekshumacyjnych i dokumentów Zarządu Głównego Polskiego Czerwonego Krzyża przy ciele Ludwika Ratajczaka zostały odnalezione: książeczka oficerska, legitymacja urzędnicza, książka oszczędnościowa PKO, odznaka wojskowa oraz medalik (03016).