Franciszek Piasek

Starszy posterunkowy Policji Województwa Śląskiego, syn Marcina i Agnieszki z domu Fąferek, urodzony 3 grudnia 1900 roku w Chojnie koło Wronek. Ukończył szkołę powszechną. Od 9 sierpnia 1919 roku do 15 listopada 1922 roku służył w Wojsku Polskim, w 3. Pułku Lotniczym, a w Policji Województwa Śląskiego od 15 kwietnia 1924 roku. Do 4 września 1924 roku służbę pełnił w Komendzie Rezerwy Policji Województwa Śląskiego w Katowicach, następnie w Komisariacie Policji Województwa Śląskiego w Mysłowicach do 9 lipca 1925 roku oraz na Posterunku Policji Województwa Śląskiego w Makoszowach, gdzie przebywał do września 1939 roku. Starszym posterunkowym mianowany został 31 marca 1939 roku.
Odznaczony Medalem Pamiątkowym za Wojnę 1918-1921.

Żonaty z Anną Franciszką z domu Wawrzynek, miał troje dzieci: córkę Franciszkę (1931, zmarła) oraz dwóch synów: Henryka Franciszka (1932) i Zygmunta Wincentego (1934).

Jeniec obozu NKWD w Ostaszkowie, zamordowany w Twerze i pochowany w Miednoje. Lista wywózkowa numer 027/1 z 13 kwietnia 1940 roku. Rozstrzelany w okresie 17-21 kwietnia 1940 roku.

Postanowieniem Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej Lecha Kaczyńskiego z 5 października 2007 roku awansowany pośmiertnie na stopień aspiranta Policji Państwowej.

Pośmiertnie odznaczony Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari oraz Kampanii Wrześniowej 1939 roku.

Franciszek Piasek został upamiętniony na tablicy pamięci „Mieszkańcy województwa poznańskiego – ofiary ludobójstwa katyńskiego” w kaplicy św. Józefa kościoła pw. św. Jana Kantego w Poznaniu (19.09.2017).