Ludwik Pawlaczyk
DANE PODSTAWOWE
Data i miejsce urodzenia: 5 sierpnia 1890 rok Rakojady, powiat wągrowiecki, województwo poznańskie
Stopień wojskowy (z 1.09.1939): starszy posterunkowy Policji Państwowej
Miejsce kaźni i pochówku: Kijów-Bykownia
Starszy posterunkowy Policji Państwowej, syn Juliusza Józefa i Pelagii z domu Ochowicz, urodził się 5 sierpnia 1890 roku w Rakojadach w powiecie wągrowieckim. W 1904 roku ukończył cztery klasy szkoły ludowej w Skosach. 11 października 1911 roku powołany do armii niemieckiej. Odbył dwuletnią służbę jako artylerzysta. Zmobilizowany w sierpniu 1914 roku, pozostał w szeregach do czerwca 1918 roku, po czym powrócił do domu rodzinnego. 5 lipca 1920 roku wstąpił ochotniczo do Wojska Polskiego. Zdemobilizowany został w październiku 1920 roku w stopniu bombardiera. 2 lipca 1921 roku został przyjęty do Policji Państwowej województwa wołyńskiego jako prowizoryczny posterunkowy. Służył na posterunku głównym Policji Państwowej w Kowlu w powiecie Równe. W lipcu 1922 roku został stabilizowany w stopniu posterunkowego z dniem 1 stycznia 1922 roku. 15 czerwca 1923 roku został przydzielony do 4. kompanii granicznej w Korcu i służył na posterunku Policji Państwowej Korzec-Szosa. 4 listopada 1924 roku został przeniesiony do Policji Państwowej województwa poleskiego. Skierowany został na posterunek w Derewenku w powiecie pińskim, skąd 14 grudnia 1924 roku przeszedł na posterunek w Lubieszowie w powiecie Kamień Koszyrski. Służąc tam, ukończył kurs posterunkowych w Szkole Policyjnej w Brześciu nad Bugiem w 1926 oku oraz awansował do stopnia starszego posterunkowego 1 kwietnia 1937 roku.
Żonaty z Józefą z domu Szarwark, miał dwie córki: Elżbietę i Gertrudę.
Aresztowany przez NKWD 22 września 1939 roku w Lubieszowie i osadzony w areszcie w Kamieniu Koszyrskim, gdzie przebywał do lutego 1940 roku. Następnie wywieziony do więzienia w Kowlu.
Aresztant więzienia tzw. Zachodniej Ukrainy, zamordowany w więzieniu w Kijowie przy ul. Karolenkiwskiej 17 i pochowany w Kijowie-Bykowni. Lista wywózkowa numer 043/2-051 z kwietnia 1940 roku.
Ludwik Pawlaczyk został upamiętniony na tablicy pamięci „Mieszkańcy województwa poznańskiego – ofiary ludobójstwa katyńskiego” w kaplicy św. Józefa kościoła pw. św. Jana Kantego w Poznaniu (19.09.2017). Wymieniony wśród upamiętnionych ofiar sowieckich na Pomniku Katyńskim w Pile (1995).
Literatura:
Śladem zbrodni katyńskiej [5]
Kijów Bykownia Polski Cmentarz Wojenny, t. 2, 3, 4 [23]
Pomnik Katyński
Cmentarz komunalny w Pile
Stowarzyszenie Katyń w Pile doprowadziło do zbudowania,
miejsca pamięci ku czci pomordowanych.
Tworzą go trzy kamienne obeliski z nazwami obozów: Kozielsk, Ostaszków, Starobielsk oraz duży drewniany krzyż i ołtarz ofiarny. Jego poświęcenie odbyło się w dniu 9 listopada 1991 roku po mszy świętej.
29 kwietnia 1995 roku na obeliskach umieszczono tablice z czarnego
granitu z nazwiskami ofiar poszczególnych obozów. W następnym roku pod obeliskami złożono urny z ziemią pobraną z miejsc stalinowskich zbrodni oraz udekorowano miejsca pamięci Wstęgą z Kokardą Krzyża Srebrnego Orderu Wojennego Virtuti Militari.
źródło: * materiały własne
Katyń…
ocalić od zapomnienia
Ludwik Pawlaczyk otrzymał swój Dąb Pamięci dzięki Gminie Piła
na placu Staszica 10.
Program edukacyjny „Katyń… ocalić od zapomnienia” został zainicjowany 13 kwietnia 2008 roku w czasie uroczystości upamiętnienia 30 Ofiar Zbrodni Katyńskiej na Cmentarzu Poległych w Radzyminie. Jest to idea zachowania pamięci o ofiarach NKWD z 1940 roku poprzez sadzenie imiennych Dębów Pamięci.
