Jan Olejniczak

Kapitan, syn Antoniego i Anieli z domu Koralewskiej, urodził się 28 sierpnia 1906 roku w Pyzdrach. Ukończył szkołę powszechną. Absolwent gimnazjum humanistycznego w Pyzdrach z 1926 roku i Szkoły Podchorążych Piechoty w Komorowie koło Ostrowi Mazowieckiej z 1929 roku. Służył w 68. Pułku Piechoty Wielkopolskiej we Wrześni i w batalionie Korpusu Ochrony Pogranicza Słobódka Zawierska, powiat Brasław, województwo wileńskie. W 1937 roku ukończył kurs dowódców kompanii w Centrum Wyszkolenia Piechoty w Rembertowie. Mianowany podporucznikiem ze starszeństwem 15 sierpnia 1929 roku, porucznikiem 17 grudnia 1931 roku, a kapitanem 19 marca 1938 roku.
Odznaczony Brązowym Medalem za Długoletnią Służbę, Srebrnym Krzyżem Zasługi i prawem do noszenia Odznaki KOP.
12 kwietnia 1939 roku został wyznaczony na stanowisko dowódcy kompanii karabinów maszynowych batalionu KOP Słobódka. W szeregach tego oddziału walczył w kampanii wrześniowej 1939 roku, bronił odcinka Augustów, w składzie Suwalskiej Brygady Kawalerii. 23 września 1939 roku we wsi Radoszyn, w gminie Hołoby, powiat kowelski dostał się do sowieckiej niewoli.

Żonaty z Jadwigą z domu Nowińską, miał dwie córki: Marię (1935) i Krystynę (1937).

Z obozu w Kozielsku przesłał rodzinie 3 listy, ostatni w marcu 1940 roku. Po wojnie poszukiwany przez żonę przez Międzynarodowy Czerwony Krzyż w Genewie.

Jeniec obozu NKWD w Kozielsku, zamordowany i pochowany w Katyniu. Lista wywózkowa bez numeru z 2 kwietnia 1940 roku. Rozstrzelany 4-7 kwietnia 1940 roku.

Postanowieniem Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej Lecha Kaczyńskiego z 5 października 2007 roku awansowany pośmiertnie na stopień majora.

Pośmiertnie odznaczony Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari oraz Kampanii Wrześniowej 1939 roku.

Jan Olejniczak został upamiętniony na tablicy pamięci „Mieszkańcy województwa poznańskiego – ofiary ludobójstwa katyńskiego” w kaplicy św. Józefa kościoła pw. św. Jana Kantego w Poznaniu (19.09.2017).