Franciszek Michalski

Przodownik Służby Granicznej, syn Franciszka i Katarzyny z domu Skotarczak, urodził się 17 listopada 1899 roku w Nochowie w powiecie śremskim. W latach 1906-1914 uczęszczał do szkoły ludowej. Do armii niemieckiej został wcielony 1 września 1917 roku i walczył na froncie zachodnim, a później południowym.
Do kraju powrócił 30 grudnia 1918 roku i jako ochotnik zgłosił się do oddziału powstańczego, do straży Ludowej w Śremie. Walczył w powstaniu wielkopolskim w oddziale 2. kompanii śremskiej. Brał udział w walkach w okolicach Leszna i przyczynił się do zdobycia niemieckiego pociągu pancernego. Po zakończeniu walk powstańczych otrzymał przydział do 8. Pułku Strzelców Wielkopolskich i wraz z pułkiem brał udział w wojnie polsko-bolszewickiej. Brał też udział w powstaniach śląskich.
W październiku 1922 roku rozpoczął służbę w Straży Celnej, z której w 1928 roku automatycznie przeszedł do Służby Granicznej w Pomorskim Inspektoracie Okręgowym. Do 1931 roku służbę pełnił w Czersku, następnie w Bydgoszczy do września 1939 roku.
Odznaczony Krzyżem Walecznych, Brązowym Krzyżem Zasługi i Medalem Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości.

Żonaty z Bronisławą z domu Przybylską, miał dwóch synów: Stanisława Henryka oraz córkę Jadwigę.

Jeniec obozu NKWD w Ostaszkowie, zamordowany w Twerze i pochowany w Miednoje. Lista wywózkowa numer 050/3 z 27 kwietnia 1940 roku. Rozstrzelany w okresie 29 kwietnia – 1 maja 1940 roku.

Postanowieniem Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej Lecha Kaczyńskiego z 5 października 2007 roku awansowany pośmiertnie na stopień podkomisarza Straży Granicznej.

Pośmiertnie odznaczony Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari oraz Kampanii Wrześniowej 1939 roku.

Franciszek Michalski został upamiętniony na tablicy pamięci „Mieszkańcy województwa poznańskiego – ofiary ludobójstwa katyńskiego” w kaplicy św. Józefa kościoła pw. św. Jana Kantego w Poznaniu (19.09.2017).