Stanisław Malczewski

Podporucznik artylerii, syn Kazimierza i Franciszki z domu Czywczyńskiej, urodził się 19 kwietnia 1919 roku w Borku, gdzie ukończył szkołę powszechną. Świadectwo dojrzałości uzyskał w Gimnazjum im. Bergera w Poznaniu w 1934 roku. 26 września 1934 roku wstąpił jako ochotnik do Wojska Polskiego. Ukończył w 1935 roku kurs unitarny przy Szkole Podchorążych Piechoty w Komorowie. Po jego ukończeniu odkomenderowany został do 31. Pułku Artylerii Lekkiej w Toruniu. 15 lipca 1935 roku przeniesiono go do Szkoły Podchorążych Artylerii w Toruniu. Praktyki odbywał w 20. Pułku Artylerii Lekkiej w Prużanie. Podczas
nauki uzyskiwał kolejne stopnie wojskowe – 1 lipca 1937 roku awansowany został na stopień wachmistrza podchorążego i skierowany na praktykę do 27. Pułku Artylerii Lekkiej we Włodzimierzu. Awans na podporucznika artylerii ze starszeństwem otrzymał 1 października 1937 roku. Przydzielony został do 27. Pułku Artylerii Lekkiej we Włodzimierzu, gdzie objął dowództwo plutonu.

30 października 1939 roku został aresztowany przez NKWD przy próbie przedostania się do Rumunii i osadzony w Horochowie, a następnie przeniesiony do więzienia w Łucku.
Aresztant więzienia tzw. Zachodniej Ukrainy, zamordowany w więzieniu w Kijowie przy ul. Karolenkiwskiej 17 i pochowany w Kijowie-Bykowni. Lista wywózkowa numer 057/1-99 z maja 1940 roku.

Stanisław Malczewski został upamiętniony na tablicy pamięci „Mieszkańcy województwa poznańskiego – ofiary ludobójstwa katyńskiego” w kaplicy św. Józefa kościoła pw. św. Jana Kantego w Poznaniu (19.09.2017).