Antoni Majorowicz
DANE PODSTAWOWE
Data i miejsce urodzenia: 8 stycznia 1883 rok Brześć Kujawski, województwo pomorskie
Stopień wojskowy (z 1.09.1939): kapitan rezerwy
Miejsce kaźni i pochówku: Katyń
Zamordowany: 30 kwietnia 1940 roku
Kapitan rezerwy, syn Antoniego i Aleksandry z domu Jaraczewskiej, urodził się 8 stycznia 1883 roku w Brześciu Kujawskim. W 1923 roku zweryfikowany w Wojsku Polskim w stopniu porucznika. Należał do 8. Szpitala Okręgowego. W 1939 roku otrzymał przydział mobilizacyjny do Kowla.
Farmaceuta, absolwent uniwersytetów w Brunszwiku i Berlinie. Członek honorowy korporacji studentów Uniwersytetu Poznańskiego – Filister honorowy Filomatii Posnaniensis. Był właścicielem apteki im. Adama Mickiewicza w Poznaniu. Prezes Polskiego Powszechnego Towarzystwa Farmaceutycznego w Poznaniu.
Żonaty z Marią z domu Werblińską, miał trzech synów: Antoniego, Stanisława i Mariana oraz córkę Aleksandrę (1928).
Jeniec obozu NKWD w Kozielsku, zamordowany i pochowany w Katyniu. Lista wywózkowa numer 052/3 z 27 kwietnia 1940 roku. Rozstrzelany 30 kwietnia 1940 roku.
Postanowieniem Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej Lecha Kaczyńskiego z 5 października 2007 roku awansowany pośmiertnie na stopień majora.
Pośmiertnie odznaczony Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari oraz Kampanii Wrześniowej 1939 roku.
Antoni Majorowicz został upamiętniony na tablicy pamięci „Mieszkańcy województwa poznańskiego – ofiary ludobójstwa katyńskiego” w kaplicy św. Józefa kościoła pw. św. Jana Kantego w Poznaniu (19.09.2017). Wymieniony na tablicy farmaceutów wielkopolskich (2023).
Wg list ekshumacyjnych i dokumentów Zarządu Głównego Polskiego Czerwonego Krzyża przy ciele Antoniego Majorowicza znaleziono: wizytówki z adresem zamieszkania Poznań, ul. Mickiewicza 22, list oraz część legitymacji (02540).
Literatura:
Katyń, Księga Cmentarna Polskiego Cmentarza Wojennego [1]
Postanowienie nr 112-48-07 Prezydenta RP z dnia 5 października 2007 r. [19]
Zabici w Katyniu, Indeks represjonowanych, tom XXI [30]
przy ulicy Adama Mickiewicza w Poznaniu.
źródło: https://farmacjawielkopolska.pl/uploads/farmacja/21/PDF.pdf
TABLICA FARMACEUTÓW WIELKOPOLSKICH
Ponad jedną trzecią farmaceutów wymienionych na tablicy stanowią ofiary zbrodni katyńskiej, a przecież to nie wszyscy. Brakuje nazwisk
Maksymiliana Elke (1901-1940), absolwenta poznańskich studiów farmaceutycznych w 1927 roku, a także Kazimierza Wysockiego (1892-1940), właściciela apteki w Opalenicy, który w 1939 roku został zmobilizowany do 7. Szpitala Okręgowego w Poznaniu. W Lesie
Katyńskim strzałem w potylicę Rosjanie zamordowali również Antoniego Majorowicza, właściciela Apteki im. Adama Mickiewicza przy ul. Mickiewicza w Poznaniu. W 1939 roku Julian Nietupski (1893-1940) był kierownikiem apteki 7. Szpitala Okręgowego Korpusu nr VIII w Poznaniu. Uczestniczył w kampanii wrześniowej i po jej zakończeniu znalazł się w niewoli sowieckiej. Zginął w Katyniu. Kilka dni później NKWD przyszło po jego żonę, dzieci i dalszych krewnych. Wszyscy zostali zesłani na Sybir. W siedzibie NKWD w Charkowie zginął Stefan Mroczkiewicz (1905-1940), który w 1931 roku ukończył studia farmaceutyczne na Uniwersytecie Poznańskim. Przez kilka lat pracował w Aptece „Pod Złotym Lwem” w Poznaniu, następnie uzyskał dyplom Oficerskiej Szkoły Sanitarnej i przeniósł się do Bydgoszczy, gdzie został kierownikiem Apteki Centralnej przy ul. Gdańskiej. Zmobilizowany do 7. Szpitala Okręgowego w Poznaniu, wraz z nim znalazł się na wschodzie Polski i trafił do obozu w Starobielsku. Został zastrzelony w siedzibie NKWD w Charkowie.
Polegli farmaceuci byli bardzo młodzi i kreatywni. Wielkopolska Okręgowa Izba Aptekarska i Oddział PTFarm w Poznaniu ze swoją Sekcją Historii Farmacji zatroszczyli się o zachowanie pamięci o nich i okolicznościową tablicą wpisały ich tragiczne losy w dzieje Poznania.
źródło: https://farmacjawielkopolska.pl/uploads/farmacja/21/PDF.pdf
Katyń…
ocalić od zapomnienia
Antoni Majorowicz otrzymał swój Dąb Pamięci dzięki Stowarzyszeniu Katyń w Koninie przy ulicy Kolbego 2.
Program edukacyjny „Katyń… ocalić od zapomnienia” został zainicjowany 13 kwietnia 2008 roku w czasie uroczystości upamiętnienia 30 Ofiar Zbrodni Katyńskiej na Cmentarzu Poległych w Radzyminie. Jest to idea zachowania pamięci o ofiarach NKWD z 1940 roku poprzez sadzenie imiennych Dębów Pamięci.
