Robert Jan Krupa

Porucznik piechoty rezerwy, syn Jana i Wiktorii z domu Twarog, urodził się 2 czerwca 1902 roku w Przybówku w powiecie strzyżowskim. W Wojsku Polskim od 1918 roku – w 1. Pułku Artylerii Polowej, następnie w 2. Pułku Artylerii Polowej i w 3. Pułku Artylerii Piechoty. Walczył o wschodnią granicę na kresach, a potem w wojnie z bolszewikami. Odbył ćwiczenia rezerwy w 70. Pułku Piechoty w 1937 roku i w 68. Pułku Piechoty w 1938 roku jako dowódca plutonu. W 1939 roku w Ośrodku Zapasowym 17. Dywizji Piechoty w składzie 68. Pułku Piechoty.
Odznaczony Medalem Niepodległości.
Absolwent Seminarium Nauczycielskiego w Krośnie 1922 roku. Po ukończeniu szkoły podjął pracę w Grodzisku Wielkopolskim, a następnie w 1925 roku w Wolsztynie. Nauczyciel gimnazjalny we Wrześni od 1931 roku, gdzie prowadził zajęcia z wychowania fizycznego, jednocześnie opiekując się szkolnym klubem sportowym.

Żonaty z Zofią z domu Daszczyńską. Małżeństwo bezdzietne.

Jeniec obozu NKWD w Starobielsku, zamordowany w siedzibie charkowskiego Zarządu NKWD i pochowany w Charkowie. Lista wywózkowa numer 018/3 z 7 kwietnia 1940 roku.

Postanowieniem Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej Lecha Kaczyńskiego z 5 października 2007 roku awansowany pośmiertnie na stopień kapitana.

Pośmiertnie odznaczony Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari oraz Kampanii Wrześniowej 1939 roku.

Robert Jan Krupa został upamiętniony na tablicy pamięci „Mieszkańcy województwa poznańskiego – ofiary ludobójstwa katyńskiego” w kaplicy św. Józefa kościoła pw. św. Jana Kantego w Poznaniu (19.09.2017).