Władysław Klucz

Major piechoty, syn Franciszka i Antoniny z domu Klucz, urodził się 27 lipca 1897 roku w Górze w powiecie żnińskim. Ukończył sześć klas gimnazjum humanistycznego. Brak udział w strajku szkolnym przez 2,5 miesiąca oraz przez rok działał w Stowarzyszeniu Jana Zana. Powołany w 1916 roku do armii niemieckiej, walczył na froncie zachodnim. Ciężko ranny.
W 1919 roku włączył się do powstania wielkopolskiego. Walczył w szeregach 9. Pułku Strzelców Wielkopolskich. W 1920 roku walczył na froncie litewsko-białoruskim, gdzie szczególnie się wyróżnił w walkach pod Nasielskiem 16 sierpnia 1920 roku. Za wyjątkową postawę, umiejętność dowodzenia i przeglądu sytuacji został odznaczony Orderem Virtuti Militari V klasy.
Po wojnie uzupełnił wykształcenie wojskowe. W 1921 roku mianowany podporucznikiem, w 1922 roku porucznikiem, a w 1924 roku kapitanem. Od 1928 roku do 1934 roku służył w 13. Pułku Piechoty. Po awansie na majora w 1934 roku był dowódcą batalionu 11. Pułku Piechoty.
Odznaczony ponadto Krzyżem Walecznych i Srebrnym Krzyżem Zasługi.

Żonaty, nie miał dzieci.

Jeniec obozu NKWD w Kozielsku, zamordowany i pochowany w Katyniu. Lista wywózkowa numer 022/3 z 9 kwietnia 1940 roku. Rozstrzelany 13-14 kwietnia 1940 roku.

Postanowieniem Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej Lecha Kaczyńskiego z 5 października 2007 roku awansowany pośmiertnie na stopień podpułkownika.

Pośmiertnie odznaczony Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari oraz Kampanii Wrześniowej 1939 roku.

Władysław Klucz został upamiętniony na tablicy pamięci „Mieszkańcy województwa poznańskiego – ofiary ludobójstwa katyńskiego” w kaplicy św. Józefa kościoła pw. św. Jana Kantego w Poznaniu (19.09.2017). Wymieniony wśród ofiar ludobójstwa katyńskiego na pomniku katyńskim w Żninie (1993).