Franciszek Jankowski

Podporucznik rezerwy, syn Juliana i Katarzyny z domu Ledzianowskiej, urodził się 25 grudnia 1910 roku w Kruszwicy. Absolwent kursu podchorążych w 69. Pułku Piechoty z 1934 roku. Podporucznikiem mianowany ze starszeństwem 1 stycznia 1936 roku i przydzielony do 60. Pułku Piechoty w Kaliszu. W 1939 roku zmobilizowany do Ośrodka Zapasowego 17. Dywizji Piechoty.
W 1929 roku ukończył seminarium nauczycielskie w Krakowie. Absolwent seminarium nauczycielskiego w Lesznie z 1933 roku. Był kierownikiem Szkoły Powszechnej w Mazanówce w powiecie bialsko-podlaskim.

Żonaty z Janiną z domu Ceptowską, miał córkę Marię (zmarła w trakcie wojny). W grudniu 1939 roku otrzymała list od męża pisany z Kozielska. W liście Franciszek troszczył się o żonę i prosił o ciepłą bieliznę. Odpisywała do męża kilkakrotnie, ale listy pozostały bez odpowiedzi.

Jeniec obozu NKWD w Kozielsku, zamordowany i pochowany w Katyniu. Lista wywózkowa numer 035/3 z 16 kwietnia 1940 roku. Rozstrzelany 20-22 kwietnia 1940 roku.

Postanowieniem Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej Lecha Kaczyńskiego z 5 października 2007 roku awansowany pośmiertnie na stopień porucznika.

Pośmiertnie odznaczony Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari oraz Kampanii Wrześniowej 1939 roku.

Franciszek Jankowski został upamiętniony na tablicy pamięci „Mieszkańcy województwa poznańskiego – ofiary ludobójstwa katyńskiego” w kaplicy św. Józefa kościoła pw. św. Jana Kantego w Poznaniu (19.09.2017). Porucznik wspomniany wśród ofiar przy Kościańskim Krzyżu Wschodnim (2007) oraz na pomniku katyńskim na cmentarzu w Mogilnie (2007).