Teodor Fox

Kapitan taborów, syn Teodora i Franciszki z domu Judeckiej, urodził się 3 kwietnia 1899 roku w Strzelnie w powiecie mogileńskim. Ukończył Szkołę Kupiecką w Bydgoszczy. W 1918 roku został powołany do wojska niemieckiego. Po powrocie z wojny w grudniu 1918 roku wstąpił do oddziałów powstańczych. Dostał przydział do 5. Pułku Strzelców Wielkopolskich i w powstaniu wielkopolskim walczył na froncie północnym pod Złotnikami i Brzozą. Wcielony do 59. Pułku Piechoty, walczył następnie na froncie polsko-bolszewickim. Po wojnie ukończył kurs dla oficerów gospodarczych przy intendenturze Dowództwa Okręgu Generalnego Poznań w 1920 roku oraz w Centrum Wyszkolenia Łączności w 1930 roku. W okresie od 1925 do 1926 roku pełnił służbę w Korpusie Ochrony Pogranicza „Słobódka” w batalionie formujących się przy 86. Pułku Piechoty jako oficer żywnościowy. W latach 1926-1938 służył w 29. Pułku Piechoty jako dowódca plutonu i kompanii oraz kolumny taborów. 1 kwietnia 1939 roku został przydzielony do Szefostwa Taboru Dowództwa Okręgu Korpusu VII.
Odznaczony Srebrnym Krzyżem Zasługi, Medalem Pamiątkowym za Wojnę 1918-1921 oraz Medalem Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości.

Jeniec obozu NKWD w Starobielsku, zamordowany w siedzibie charkowskiego Zarządu NKWD i pochowany w Charkowie.

Postanowieniem Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej Lecha Kaczyńskiego z 5 października 2007 roku awansowany pośmiertnie na stopień majora.

Pośmiertnie odznaczony Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari oraz Kampanii Wrześniowej 1939 roku.

Teodor Fox został upamiętniony na tablicy pamięci „Mieszkańcy województwa poznańskiego – ofiary ludobójstwa katyńskiego” w kaplicy św. Józefa kościoła pw. św. Jana Kantego w Poznaniu (19.09.2017). Kapitan został uhonorowany na tablicy katyńskiej na cmentarzu w Mogilnie.