Wacław Foltyn

Kapitan, syn Antoniego i Józefy z domu Piechockiej, urodził się 7 października 1899 roku w majątku Kubalin w Wielkopolsce. Do gimnazjum uczęszczał w Poznaniu i Rogalinie. Był członkiem tajnego Towarzystwa Tomasza Zana. Maturę zdał w 1919 roku przed komisją dla aspirantów oficerskich. Uczestnik powstania wielkopolskiego. Brał udział w walkach pod Boczkowem, Skalmierzycami, w krwawym boju pod Zdunami oraz w ataku na Krotoszyn. Następnie walczył pod Lwowem w 1919 roku. Uczestniczył w wojnie polsko-bolszewickiej. Służył m.in. w 57. i 80. Pułku Piechoty. Od 1938 roku był powiatowym komendantem przysposobienia wojskowego w Brzezinach pod Łodzią. Zamiłowany sportowiec.
Odznaczony Srebrnym Krzyżem Zasługi, Brązowym Medalem „Za Długoletnią Służbę”, Medalem Pamiątkowym za Wojnę 1918-1921 i Medalem Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości.

Rozwiedziony, bezdzietny.

Jeniec obozu NKWD w Kozielsku, zamordowany i pochowany w Katyniu. Lista wywózkowa numer 040/3 z 20 kwietnia 1940 roku. Rozstrzelany 23-24 kwietnia 1940 roku.

Postanowieniem Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej Lecha Kaczyńskiego z 5 października 2007 roku awansowany pośmiertnie na stopień majora.

Pośmiertnie odznaczony Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari oraz Kampanii Wrześniowej 1939 roku.

Wacław Foltyn został upamiętniony na tablicy pamięci „Mieszkańcy województwa poznańskiego – ofiary ludobójstwa katyńskiego” w kaplicy św. Józefa kościoła pw. św. Jana Kantego w Poznaniu (19.09.2017).