Marcin Duczmal
DANE PODSTAWOWE
Data i miejsce urodzenia: 7 października 1883 rok Srocko Wielkie, powiat kościański, województwo poznańskie
Stopień wojskowy (z 1.09.1939): przodownik Policji Państwowej
Miejsce kaźni i pochówku: Twer-Miednoje
Zamordowany: 17-21 kwietnia 1940 roku
Przodownik Policji Państwowej, syn Józefa i Marii z domu Widaszewskiej, urodził się 7 października 1883 roku w Srocku Wielkim. Ukończył cztery klasy szkoły powszechnej. W czasie I wojny światowej w armii niemieckiej. Następnie w żandarmerii na Pomorzu. W policji od 1922 roku. Służbę pełnił w województwie pomorskim jako komendant posterunku w Wałdowie w powiecie świeckim, od 1934 roku w Suchostrzygach w powiecie tczewskim, a od 1935 roku w Komisariacie Portowym w Gdyni, skąd przeniesiony do Starogardu. We wrześniu 1939 roku sekretarz Komendy Powiatowej w Starogardzie.
Żonaty, miał troje dzieci.
Jeniec obozu NKWD w Ostaszkowie, zamordowany w Twerze i pochowany w Miednoje. Lista wywózkowa numer 026/1 z 13 kwietnia 1940 roku. Rozstrzelany w okresie 17-21 kwietnia 1940 roku.
Postanowieniem Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej Lecha Kaczyńskiego z 5 października 2007 roku awansowany pośmiertnie na stopień aspiranta Policji Państwowej.
Pośmiertnie odznaczony Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari oraz Kampanii Wrześniowej 1939 roku.
Marcin Duczmal został upamiętniony na tablicy pamięci „Mieszkańcy województwa poznańskiego – ofiary ludobójstwa katyńskiego” w kaplicy św. Józefa kościoła pw. św. Jana Kantego w Poznaniu (19.09.2017).
Literatura:
Miednoje, Księga Cmentarna Polskiego Cmentarza Wojennego [3]
Postanowienie nr 112-48-07 Prezydenta RP z dnia 5 października 2007 r. [19]
Zamordowani Kalininie pochowani w Miednoje [253]
Katyń…
ocalić od zapomnienia
Marcin Duczmal otrzymał swój Dąb Pamięci w Lasku Katyńskim w Poznaniu przy ulicy Polskiej z inicjatywy Stowarzyszenia Katyń w Poznaniu.
Program edukacyjny „Katyń… ocalić od zapomnienia” został zainicjowany 13 kwietnia 2008 roku w czasie uroczystości upamiętnienia 30 Ofiar Zbrodni Katyńskiej na Cmentarzu Poległych w Radzyminie. Jest to idea zachowania pamięci o ofiarach NKWD z 1940 roku poprzez sadzenie imiennych Dębów Pamięci.
