Edmund Drecki

Porucznik rezerwy łączności, syn Franciszka i Kazimiery z domu Szymańskiej, urodził się 24 lipca 1897 roku w Miłosławiu w powiecie wrzesińskim. Uczęszczał do szkoły powszechnej w Miłosławiu. W 1906 roku brał udział w strajku szkolnym (strajk dzieci wrzesińskich), odmawiając nauki religii w języku niemieckim. Uczęszczał do gimnazjum w Poznaniu i w Krotoszynie. Był członkiem tajnej organizacji Towarzystwo Tomasza Zana. Wydalony ze szkoły po ujawnieniu przynależności do tajnej organizacji. Maturę zdał w 1914 roku. Biegle posługiwał się językiem niemieckim.
Podczas I wojny światowej zmobilizowany do armii niemieckiej. Wcielony do kompanii telegraficznej, walczył na froncie rosyjskim, natomiast po ukończeniu kursu sygnalizacji świetlnej – na froncie francuskim. Brał udział w Powstaniu Wielkopolskim od 28 grudnia 1918 roku w batalionie wrzesińskim. Walczył z Niemcami pod Żninem, Strzelnem i w Inowrocławiu. Służbę zakończył w kwietniu 1919 roku w batalionie telegraficznym w Poznaniu. W okresie marzec – lipiec 1920 roku był współpracownikiem Warmińskiego Komitetu Plebiscytowego w Kwidzynie. Przydzielony do 1. Batalionu Telegraficznego w Poznaniu. Walczył w wojnie polsko-bolszewickiej w składzie kompanii telegraficznej Syberyjskiej Brygady Piechoty – w lipcu 1920 roku wstąpił ochotniczo jako telegrafista. Brał udział w wojnie polsko-bolszewickiej pod Warszawą, później w Grodnie, przechodząc do rezerwy w listopadzie 1920 roku. Powoływany na ćwiczenia wojskowe rezerwy i kursy doszkalające, otrzymał awans na stopień podporucznika w 1928 roku. Ostatnie ćwiczenia odbył jako dowódca plutonu w kompanii telegraficznej 15. Dywizji Piechoty w Bydgoszczy. Na stopień porucznika
rezerwy został mianowany 19.03.1939 roku. W 1939 roku zmobilizowany do Wojska Polskiego, brał udział w kampanii wrześniowej w 8 Batalionie Telegraficznym.

Od końca 1919 roku był słuchaczem zwyczajnym na Wydziale Rolniczo-Leśnym Uniwersytetu Poznańskiego. Inżynier, absolwent Wydziału Rolno-Leśnego z 1925 roku. Po ukończeniu studiów leśnych w Poznaniu podjął pracę w administracji Lasów Państwowych. Pracował na stanowisku adiunkta leśnego w Dyrekcji Lasów Państwowych w Toruniu (1928). W latach 1931-1939 był nadleśniczym państwowego Nadleśnictwa Kościerzyna.

Żonaty z Ludwiką z domu Pełczyńską.

Jeniec obozu NKWD w Kozielsku, zamordowany i pochowany w Katyniu. Lista wywózkowa bez numeru z 2 kwietnia 1940 roku. Rozstrzelany 4-7 kwietnia 1940 roku.

Postanowieniem Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej Lecha Kaczyńskiego z 5 października 2007 roku awansowany pośmiertnie na stopień kapitana.

Pośmiertnie odznaczony Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari oraz Kampanii Wrześniowej 1939 roku.

Edmund Drecki został upamiętniony na tablicy pamięci „Mieszkańcy województwa poznańskiego – ofiary ludobójstwa katyńskiego” w kaplicy św. Józefa kościoła pw. św. Jana Kantego w Poznaniu (19.09.2017). Jest też upamiętniony na Katyńskim Krzyżu Krotoszyńskim (1991). Znajduje się wśród 38 ofiar katyńskich związanych z ziemią witkowską (2020).

Wg list ekshumacyjnych i dokumentów Zarządu Głównego Polskiego Czerwonego Krzyża przy ciele Edmunda Dreckiego znaleziono książeczkę oszczędnościową PKO, dowód osobisty, kartę mobilizacyjną, legitymację Dyrekcji Lasów Państwowych, legitymację urzędnika państwowego oraz wizytówki, 2 karty pocztowe i list (01999).