Józef Chudy

Porucznik intendentury rezerwy, syn Jakuba i Jadwigi, urodził się 25 listopada 1883 roku w Gnieźnie. W latach 1914-1918 służył w armii niemieckiej. Po zakończeniu wojny wrócił do Wielkopolski i włączył się w przygotowanie do powstania wielkopolskiego, a po jego wybuchu walczył w jego oddziałach. Następnie był współorganizatorem intendentury wojsk wielkopolskich. W 1919 roku otrzymał awans na podporucznika, a w 1921 roku na porucznika. Od 1921 roku był w rezerwie. Ewidencyjnie otrzymał przydział do Powiatowej Komendy Uzupełnień w Poznaniu.
W cywilu zajmował się kupiectwem.

Jeniec obozu NKWD w Starobielsku, zamordowany w siedzibie charkowskiego Zarządu NKWD i pochowany w Charkowie.

Postanowieniem Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej Lecha Kaczyńskiego z 5 października 2007 roku awansowany pośmiertnie na stopień kapitana.

Pośmiertnie odznaczony Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari oraz Kampanii Wrześniowej 1939 roku.

Józef Chudy został upamiętniony na tablicy pamięci „Mieszkańcy województwa poznańskiego – ofiary ludobójstwa katyńskiego” w kaplicy św. Józefa kościoła pw. św. Jana Kantego w Poznaniu (19.09.2017).