Kazimierz Charoński
DANE PODSTAWOWE
Data i miejsce urodzenia: 25 lutego 1885 rok Gorzyce
Stopień wojskowy (z 1.09.1939): przodownik Policji Państwowej
Miejsce kaźni i pochówku: Twer-Miednoje
Zamordowany: 11-12 kwietnia 1940 roku
Przodownik Policji Państwowej, syn Antoniego i Michaliny z domu Wronieckiej, urodził się 25 lutego 1885 roku w Gorzycach. Ukończył sześć klas szkoły powszechnej. W policji od 1919 roku. Służył w Janikowie w powiecie inowrocławskim, w Gnieźnie i w Poznaniu. We wrześniu 1939 roku pełnił służbę w II Komisariacie Policji Państwowej w Poznaniu.
Odznaczony Medalem Pamiątkowym za Wojnę 1918-1921 i Medalem Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości.
Mieszkał w Poznaniu.
Żonaty z Anną, miał syna Stefana oraz cztery córki: Helenę, Aleksandrę, Jadwigę i Bożenę.
Jeniec obozu NKWD w Ostaszkowie, zamordowany w Twerze i pochowany w Miednoje. Lista wywózkowa numer 019/2 z 7 kwietnia 1940 roku. Rozstrzelany w okresie 11-12 kwietnia 1940 roku.
Postanowieniem Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej Lecha Kaczyńskiego z 5 października 2007 roku awansowany pośmiertnie na stopień aspiranta Policji Państwowej.
Pośmiertnie odznaczony Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari oraz Kampanii Wrześniowej 1939 roku.
Kazimierz Charoński został upamiętniony na tablicy pamięci „Mieszkańcy województwa poznańskiego – ofiary ludobójstwa katyńskiego” w kaplicy św. Józefa kościoła pw. św. Jana Kantego w Poznaniu (19.09.2017). Uhonorowany jest też przy Kościańskim Krzyżu Wschodnim w Kościanie.
Literatura: 3, 10, 19, 34, 253
Kościański Krzyż Wschodni
Upamiętnia 62 osoby zamordowane na Wschodzie.
Tablice odsłonięto w 2007 roku.
Cokół pod krzyżem nosi ślady po ostrzale. Są to ślady „zabawy” niemieckich okupantów.
