Maksymilian Zagierski

Porucznik rezerwy, syn Teodora i Rozalii z domu Piszczał, urodził się 5 września 1890 roku w majątku Zmysłów koło Czarnkowa. Ukończył ośmioklasową szkołę realną
w Szczecinie oraz Radiową Szkołę Techniczną w Berlinie. W latach 1910-1918 służył w armii niemieckiej, uzyskując stopień podoficera zawodowego. Pod koniec 1918 roku powróciwszy do Czarnkowa, zorganizował oddział powstańczy. Walczył z Niemcami pod Czarnkowemi Chodzieżą. 17 stycznia 1919 roku zgłosił się do Wojska Polskiego i dostał przydział do batalionu zapasowego radiotelegraficznego. W 1920 roku był dowódcą 2. Batalionu Radiotelegrafi cznego.
W październiku 1920 roku pozostał przeniesiony do Centralnych Zakładów Radiotelegraficznych Ministerstwa Spraw Wojskowych w Warszawie. W 1923 roku mianowany porucznikiem ze starszeństwem od 1 czerwca 1919 roku. W 1939 roku awansował na stopień kapitana. Był jednym z budowniczych radiostacji w Raszynie oraz w Poznaniu, a w 1939 roku zmodernizował radiostację w Toruniu. Przydzielony do kadry Okręgu VIII.
Żonaty z Genowefą, miał córkę Władysławę i syna Przemysława.

Jeniec obozu NKWD w Kozielsku, zamordowany i pochowany w Katyniu. Lista wywózkowa numer 017/3 z kwietnia 1940 roku. Rozstrzelany 9-11 kwietnia 1940 roku.

Pośmiertnie odznaczony Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari oraz Kampanii Wrześniowej 1939r.

Maksymilian Zagierski został upamiętniony na tablicy pamięci „Mieszkańcy województwa poznańskiego – ofiary ludobójstwa katyńskiego” w kaplicy św. Józefa kościoła pw. św. Jana Kantego w Poznaniu (19.09.2017r.).