Stanisław Wesołowski

Podporucznik rezerwy, syn Józefa i Marii z domu Krzyżanowskiej, urodził się 16 listopada 1907 roku w Rostowie nad Donem. Absolwent Szkoły Podchorążych Rezerwy Piechoty w Zambrowie z 1931 roku. Ukończył kurs unitarny w Centrum Wojskowym Broni Pancernej i przydzielony został do 3. Pułku Pancernego, a następnie przeniesiony do 1. Batalionu Pancernego. W latach 1936-1939 odbywał coroczne ćwiczenia wojskowe w Końskich, Biedrusku i Rembertowie. Zmobilizowany do 58. Pułku Piechoty w Poznaniu.
Ukończył w Warszawie w 1926 roku Państwowe Gimnazjum im. T. Rejtana, a następnie w 1933 roku Szkołę Główną Handlową jako specjalista włókiennik. Pracownik Zakładów Włókienniczych Scheiblera i Grohmana w Łodzi. Początkowo pracował jako urzędnik handlowy, ale zdolności i znajomość języków obcych: francuskiego, angielskiego, niemieckiego i rosyjskiego umożliwiły przeniesienie na samodzielne stanowisko.

Żonaty z Cecylią z domu Pawliczak, bezdzietni.
Listem datowanym dnia 24 listopada 1939 roku poinformował żonę, że znajduje się na terenie ZSRR, w miejscowości Kozielsk, obwód smoleński, pocztowych jaszczyk 12.

Jeniec obozu NKWD w Kozielsku, zamordowany i pochowany w Katyniu. Lista wywózkowa numer 017/1 z 5 kwietnia 1940 roku. Rozstrzelany 9-11 kwietnia 1940 roku.

Pośmiertnie odznaczony Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari oraz Kampanii Wrześniowej 1939 roku.

Stanisław Wiesołowski został upamiętniony na tablicy pamięci „Mieszkańcy województwa poznańskiego – ofiary ludobójstwa katyńskiego” w kaplicy św. Józefa kościoła pw. św. Jana Kantego w Poznaniu (19.09.2017).

Wg list ekshumacyjnych i dokumentów Zarządu Głównego Polskiego Czerwonego Krzyża przy ciele Stanisława Wesołowskiego zostały odnalezione: paszport; świadectwo szczepienia w Kozielsku Nr 1723 oraz różne kartki z zapiskami (01400).