Antoni Julian Urbaniak

Podporucznik rezerwy, syn Ignacego i Konstancji z domu Janik, urodził się 25 stycznia 1912 roku we Wronowie w powiecie kościańskim. Ukończył Szkołę Podchorążych Rezerwy Artylerii we Włodzimierzu Wołyńskim w 1933 roku. Podporucznikiem ze starszeństwem mianowany 1 stycznia 1936 roku. Przydzielony do 25. Pułku Artylerii Polowej.
Uczeń gimnazjum śremskiego. Egzamin maturalny zdał w gimnazjum w Ostrowie Wielkopolskim. Absolwent Wydziału Ekonomii Uniwersytetu Poznańskiego. Pracownik Banku Rolnego w Gdyni.

Jeniec obozu NKWD w Kozielsku, zamordowany i pochowany w Katyniu. Lista wywózkowa numer 036/3 z 16 kwietnia 1940 roku. Rozstrzelany 20-22 kwietnia 1940 roku.

Postanowieniem Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej Lecha Kaczyńskiego z 5 października 2007 roku awansowany pośmiertnie na stopień porucznika.

Pośmiertnie odznaczony Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari oraz Kampanii Wrześniowej 1939 roku.

Antoni Julian Urbaniak został upamiętniony na tablicy pamięci „Mieszkańcy województwa poznańskiego – ofiary ludobójstwa katyńskiego” w kaplicy św. Józefa kościoła pw. św. Jana Kantego w Poznaniu (19.09.2017). Wymieniony na tablicach pod kościańskim Krzyżem Wschodnim (2007).

Wg list ekshumacyjnych i dokumentów Zarządu Głównego Polskiego Czerwonego Krzyża przy ciele Antoniego Urbaniaka, wojskowego zostały odnalezione: książka wojskowa, 1 pismo z banku, dowód osobisty, świadectwo szczepienia w Kozielsku Nr 2248 oraz 2 listy (0866).