Ignacy Talarczyk

Chorąży, syn Macieja i Katarzyny z domu Sobczak, urodził się 19 stycznia 1899 roku w Gostyniu. Ukończył szkołę elementarną w Gostyniu i kurs księgowości. Powołany do wojska niemieckiego walczył w czasie I wojny światowej na froncie zachodnim, gdzie dostał się do niewoli angielskiej. Zwolniony, we wrześniu 1918 roku wstąpił do 1. Pułku Strzelców Armii gen. Józefa Hallera, z którą wiosną 1919 roku powrócił do Polski. W 1920 roku służył w 43. Pułku Piechoty. Walczył w wojnie polsko-bolszewickiej. Wyróżnił się w sierpniowych walkach 1920 roku, za co został odznaczony Krzyżem Walecznych. Postanowił pozostać w wojsku. W 1924 roku ukończył Szkołę Podoficerów zawodowych w Grudziądzu. Sierżant i szef kompanii w 43. Pułku Piechoty w Dubnie. W 1938 roku mianowany chorążym. Brał udział w kampanii wrześniowej, skierowany na front zachodni walczył z Niemcami w kieleckim. Później udał się do Równego, aby organizować oddziały zapasowe dywizji. Za pewne w tamtych rejonach dostał się do niewoli sowieckiej po 17 września 1939 roku.
Odznaczony Krzyżem Walecznych, Medalem Niepodległości i Brązowym Krzyżem Zasługi.

Żonaty z Marią z domu Kowalczyk, miał córkę Danutę (1925) i syna Zygmunta (1928).

Napisał do żony 3 listy; w grudniu 1939 roku, styczniu i lutym 1940 roku. Rodzina została wywieziona do Kazachtanu 13 kwietnia 1940 roku (kołchoz Mołotow, obłast pietropałowsk). Żona zmarła w październiku 1941 roku w Rosji, dzieci powróciły do Polski w 1946 roku.

Jeniec obozu NKWD w Kozielsku, zamordowany i pochowany w Katyniu. Lista wywózkowa numer 052/4 z 27 kwietnia 1940 roku. Rozstrzelany 30 kwietnia 1940 roku.

Postanowieniem Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej Lecha Kaczyńskiego z 5 października 2007 roku awansowany pośmiertnie na stopień podporucznika.

Pośmiertnie odznaczony Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari oraz Kampanii Wrześniowej 1939 roku.

Ignacy Talarczyk został upamiętniony na tablicy pamięci „Mieszkańcy województwa poznańskiego – ofiary ludobójstwa katyńskiego” w kaplicy św. Józefa kościoła pw. św. Jana Kantego w Poznaniu (19.09.2017).

Wg list ekshumacyjnych i dokumentów Zarządu Głównego Polskiego Czerwonego Krzyża przy ciele Ignacego Talarczyka zostały odnalezione: odpis recepty z apteki A. Kozakiewicza w Dubnie oraz świadectwo szczepienia w Kozielsku (0309).