Adam Śramski

Nuiuś najdroższa,
Jakże ucieszyłem się Twą kartką z 14.I.1940, którą otrzymałem dn. 8.II.1940. Pierwszy to znak życia od Ciebie od dnia, w kiedyśmy się rozstali! Piszesz, że to trzecia kartka, to też niektóre wiadomości są dla mnie niezrozumiałe. Piszesz Nuiuś moja, że „mieszkasz nadal u Stefki, a nie wiem, co ten fakt poprzedziło. Nie wiem dokładnie, kiedyś się znalazła w P., jak mieszkacie, w czym, co robicie – Stach, Ojciec. – W trakcie pisania tego listu otrzymałem list od Jasi i Igola z dn. 10.1.40, co za radosna niespodzianka. Podają kilka wiadomości – mianowicie, żeś się
zdecydowała w końcu listopada wyjechać z Małgosią do Poznania, że Małgoś ma 2 ząbki, że Kaziu w Starobielsku, że Stach bez posady, a Ty wyjechałaś by pomóc bliskim, że mieszkanie nasze zlikwidowałaś, oby Bóg dał Ci zdrowie za Twą dobroć. Dbaj jednak o siebie Nuiuś bo obecnie Małgoś ma tylko w Tobie opiekę. – Co robicie? Co z naszym mieszkaniem – nie martw się ze strat albo z konieczności sprzedaży. – Cieszę się, ze Stachowie i Ojciec razem. Stach, o ile możności – handel. – Da Bóg wszystko będzie dobrze. – Zdaje się, że kartki prędzej dochodzą.
Pisz, jeśli możesz, najwięcej i najczęściej – bo to jedyne radosne chwile i kontakt. Maryś Sypniewski niemiernie się ucieszył wiadomością od Ciebie o Hali. Dotychczas nie otrzymał żadnego listu. Każe bardzo uściskać. Jasia i Iga proszą by do nich napisać; ponieważ ja wykorzystuję okazję do pisania do Ciebie tak często jak się ona nadarza, więc piszę do Ciebie, a Ty bądź tak dobra i napisz do nich, że list otrzymałem, serdecznie dziękuję, że pieniędzy ani paczek z naszych terenów otrzymać nie można, że już nie jest tak zimno, że o Kazurze dowiedziałem się również od kolegów, którzy byli z nim razem, że się dość dobrze trzyma, że serdecznie dziękuje za chęć pomocy dla mnie i dla Ciebie; niech im za to Bóg błogosławił-
Dzięki Bogu jestem zdrów. Ubrany jestem jak to Ojciec pamięta. Wyżywienie przyjmujemy (?). Jak od nas widać: z jednej strony jest las, z drugiej pole pokryte śniegiem, można by uprawiać jazdę na nartach. Czy na skutek pogody mieni się okolica – nie wiemy. Jeden drugiego odwiedza, to też z Mieczysławem J. widzimy się prawie co dzień. – Myślami jestem przy Was – Małgosię mam w myślach, jakże musi być teraz rozkoszna. Czy może w pierwszych dwu listach przesłałaś fotografie. Niektórzy
otrzymali. Pisz o wszystkim. Nie masz pojęcia jak serce w dniach kiedy można list otrzymać.
Pisz wszystko bo jestem spragniony wiadomości. Piszę trochę niewyraźnie, bo mocno niewygodnie. – Co z wami, Stachem, mieszkaniem
Całuję Cię z Małgosią tysiące razy
Adam

P.s. Za każdy dopisek Ojca Hałka Hefki serdecznie dziękuję. Czy Stefcia jest w domu? Pomagajcie sobie! Może uda mi się napisać odręcznie do Jasi i Igo. Na koniec popsuło mi się pożyczone pióro. Za moje pióro mam manierkę. Nuiuś myśl o mnie – i wytrwaj rozłąkę. Z Bogiem – a rozłąka nie wyda się tak przykrą. – Małgosię chyba zjem z miłości
– Ściskam i całuję Wszystkich.