Porucznik rezerwy, syn Aleksandra i Heleny z domu Wieniarskiej, urodził się 8 maja 1897 roku w Warszawie. W 1918 roku wstąpił do formującego się Wojska Polskiego, do 1. Pułku Ułanów Krechowieckich. Obrońca Lwowa. Uczestnik wojny polsko-bolszewickiej 1920 roku. Porucznikiem mianowany 1 stycznia 1935 roku i przydzielony do 5. Dywizjonu Taborów. Regularnie, jako oficer rezerwy, uczestniczył w wojskowych ćwiczeniach. Po mobilizacji w 1939 roku dostał się do niewoli sowieckiej w nieustalonych okolicznościach.
Odznaczony Medalem Pamiątkowym za Wojnę 1918-1921.
W 1915 roku wyjechał do Kazania, gdzie uczył się w miejscowej szkole handlowej. Należał do drużyny im. Waleriana Łukasińskiego. Działał w samokształceniowym kole niepodległościowym, brał udział w pracach Towarzystwa Żołnierza Polskiego. Wyróżnił się szczególnie podczas organizowania taboru aprowizacyjnego dla I Korpusu w Rosji. Brał udział w uroczystości Zaślubin Polski z morzem 20 lutego 1920 roku. Absolwent Wyższej Szkoły Handlowej Zgromadzenia Kupców miasta Warszawy z 1924 roku. Od 1923 roku pracownik Banku Cukrownictwa S.A. w Poznaniu, Oddział w Warszawie, później dyrektor.
Żonaty z Marią z domu Glińską, miał córkę Krystynę i syna Macieja.
Jeniec obozu NKWD w Kozielsku, zamordowany i pochowany w Katyniu. Lista wywózkowa numer 035/2 z 16 kwietnia 1940 roku. Rozstrzelany 20 kwietnia 1940 roku.
Postanowieniem Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej Lecha Kaczyńskiego z 5 października 2007 roku awansowany pośmiertnie na stopień kapitana.
Pośmiertnie odznaczony Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari oraz Kampanii Wrześniowej 1939 roku.
Aleksander Stanisław Rzążewski został upamiętniony na tablicy pamięci „Mieszkańcy województwa poznańskiego – ofiary ludobójstwa katyńskiego” w kaplicy św. Józefa kościoła pw. św. Jana Kantego w Poznaniu (19.09.2017).
Wg list ekshumacyjnych i dokumentów Zarządu Głównego Polskiego Czerwonego Krzyża przy ciele Aleksandra Rzążewskiego zostały odnalezione: wizytówki, 2 listy, legitymacja odznaki za rany i kontuzje oraz karta pocztowa (03664).
Literatura:
Katyń, Księga Cmentarna Polskiego Cmentarza Wojennego [1]
Postanowienie nr 112-48-07 Prezydenta RP z dnia 5 października 2007 r. [19]
Zabici w Katyniu, Indeks represjonowanych, tom XXI [30]
