Jan Raszewski

Jan Raszewski

DANE PODSTAWOWE

Data i miejsce urodzenia: 3 grudnia 1886 rok Pogorzela, powiat koźmiński, województwo poznańskie
Stopień wojskowy (z 1.09.1939): kapitan administracji w stanie spoczynku
Miejsce kaźni i pochówku: Charków

Kapitan administracji w stanie spoczynku, syn Marcina i Konstancji z domu Figaszewskiej, urodził się 3 grudnia 1886 roku w Pogorzeli w powiecie koźmińskim. W latach 1908-1918 służył w armii niemieckiej. 1 sierpnia 1914 roku zmobilizowany do 37. Pułku Piechoty w Krotoszynie. Walczył na froncie zachodnim (również pod Verdun). Pod koniec 1918 roku zgłosił się jako ochotnik do kompanii koźmińskiej. W Wojsku Polskim od 1918 roku, przydzielony do Składnicy Sanitarnej w Poznaniu zdobytej przez władze powstania wielkopolskiego. 30 marca 1919 roku otrzymał awans na podporucznika. W kolejnym roku zweryfikowany jako kapitan służb administracyjno-gospodarczych. Następnie służył od 1920 do 1925 roku w szefostwie intendentury Dowództwa Okręgu Korpusu VII na stanowisku referenta, kierownika wydziału emerytur i rent oraz kierownika wydziału ogólnego. W 1926 roku przeniesiony do Powiatowej Komendy Uzupełnień Kościan na stanowisko zastępcy komendanta. Od 1929 roku w stanie spoczynku. W końcu sierpnia 1939 roku zmobilizowany do 61. Pułku Piechoty, a potem skierowany do ośrodka zapasowego 15. Dywizji Piechoty w Sandomierzu. Brał udział w obronie Lwowa, a po kapitulacji miasta wywieziony do ZSRR i osadzony w obozie.
Ukończył szkołę w Pogorzeli i dwie klasy szkoły w Lesznie. Po zakończeniu nauki podjął pracę w kancelariach adwokackich i notarialnych w Lesznie, Kościanie i Bojanowie, rozpoczynając od stanowiska ucznia aż do sekretarza i kierownika biura. Mieszkał w Poznaniu, a od 1930 roku w Bydgoszczy.

Żonaty z Walerią z domu Łazarewicz, miał córkę (1914), syna (1917) i syna Zbigniewa (1925).

Jeniec obozu NKWD w Starobielsku, zamordowany w siedzibie charkowskiego Zarządu NKWD i pochowany w Charkowie.

Postanowieniem Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej Lecha Kaczyńskiego z 5 października 2007 roku awansowany pośmiertnie na stopień majora.

Pośmiertnie odznaczony Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari oraz Kampanii Wrześniowej 1939 roku.

Jan Raszewski został upamiętniony na tablicy pamięci „Mieszkańcy województwa poznańskiego – ofiary ludobójstwa katyńskiego” w kaplicy św. Józefa kościoła pw. św. Jana Kantego w Poznaniu (19.09.2017).

Literatura:
Charków, Księga Cmentarna Polskiego Cmentarza Wojennego [2]
Mieszkańcy Gostynia i okolic w mogiłach katyńskich [11]
Postanowienie nr 112-48-07 Prezydenta RP z dnia 5 października 2007 r. [19]
https://muzeum.gostyn.pl/wp-content/Gostynski_Slownik_Biograficzny/R/raszewski%20jan.pdf


Powiązane wpisy

Scroll to Top